Op sommige plekken in het land kleurde het landschap gisteren volledig wit. Hier in Hengstdijk bleef het bescheiden: een dun laagje sneeuw in de vroege ochtend, net genoeg om de daken en tuinen licht aan te stippen. Geen dikke pakken, geen knisperende stilte, maar toch even dat typische wintergevoel.
De straat oogde kalm, alsof het dorp zich nog niet helemaal had gerealiseerd dat de winter echt begonnen is. De siergrassen in de voortuinen droegen hun witte randjes met waardigheid, en de knotwilgen stonden er stil bij, alsof ze even wilden kijken hoe het zich verder zou ontwikkelen.
Misschien krijgen we later deze week nog een echte sneeuwbui, eentje die het dorp omtovert tot een fotogeniek tafereel. Tot die tijd doen we het met dit beetje wit — een voorzichtige wintergroet, die ons alvast laat dromen van meer.
Gisteren werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag.
De eerste kaarting van het nieuwe jaar trok een gezellig gezelschap. Met een hapje en een drankje werd het een plezierige en ontspannen kaartmiddag.
Uitslag jokeren:
1. Veronique
2. José
3. Anita
Uitslag bieden:
1. Wil
2. Jozef
3. Peter
Volgende week is er geen kaarting i.v.m. de Nieuwjaarsinloop.
Op zaterdag 17 januari is er weer een kaarting , beiden en jokeren, om 14.00 uur. Tot dan.
De komende week zijn er weer diverse activiteiten in het dorpscentrum.
Woensdag – Informatiemiddag Hub
Op woensdag 7 januari is er voor senioren een informatiemiddag over de Hub. De bijeenkomst vindt plaats in Dorpscentrum De Schuur en begint om 14.00 uur.
Donderdag – Koffieuurtje en koersbal.
Het wekelijkse koffieuurtje in het dorpscentrum, van 14.00 tot 16.00 uur.
Start koersbal 13.30 uur.
Vrijdag – Nieuwjaarsinloop
Traditiegetrouw nodigen de Dorpsraad en Dorpscentrum De Schuur alle bewoners én oud‑bewoners van Hengstdijk en omgeving uit voor de Nieuwjaarsinloop.
Van 19.00 tot 22.00 uur. Locatie: Dorpscentrum De Schuur.
Op de parking tegenover La Bamba staan
al een tijdje de vertrouwde dranghekken klaar voor de jaarlijkse inzameling van kerstbomen.
Wie zijn boom kwijt wil, kan hem daar de komende dagen neerleggen.
In de week van 5 januari, dus al volgende week, wordt de verzamelplaats leeggehaald en verdwijnen de hekken weer uit het straatbeeld. Een kleine wintertraditie die elk jaar zorgt voor een opgeruimd dorp.
2026 is uitgeroepen tot het Jaar van de Steenuil, een vogel die met zijn alerte blik en rustige aanwezigheid perfect past bij het Zeeuwse landschap. In onze polder voelt hij zich thuis tussen oude schuren, knotwilgen en open velden. Toch kan de steenuil een steuntje in de rug gebruiken: zijn leefgebied verandert en veilige nestplekken worden schaarser.
Dit jaar wordt daarom extra aandacht besteed aan het behoud van deze kleine, dappere bewoner van het buitengebied. Misschien horen we hem komende lente weer roepen in de schemering, een teken dat de steenuil ook in 2026 een plek houdt in onze omgeving.
Op de foto, genomen in 2012 bij de familie van der Tas, een jonge steenuil. Wij hebben geen idee of daar nog steeds steenuiltjes zitten. Meer foto's kun je
hier bekijken.
Van Rob uit Amsterdam kregen we een mijmering die begint bij de kerststallententoonstelling, maar uitmondt in een bredere kerst -en nieuwjaarsgedachte:
Zoals elk jaar een schitterende tentoonstelling van vele verschillende kerstgroepen, vanuit vele culturen in eigen stijl gemaakt; het verhaal van de geboorte van Jezus van Nazareth in al zijn verscheidenheid. Het laat zien hoe die geboorte op vele wijzen wordt geïnterpreteerd, zoals in onze wereld de figuur van Jezus, zijn woorden en daden, verschillend worden verstaan. Er zijn in de loop der eeuwen vele opvattingen over zijn leer en leven ontstaan, waarbij je je bij sommige daarvan kunt afvragen of zij nog wel sporen met de boodschap van het evangelie.
Over zijn verwekking door de H.Geest schreef Piet van Veldhuizen, theoloog, het volgende:
'De Bijbelse verhalen kwamen tot stand in een patriarchale cultuur. Ze werden verteld in een ‘mannenmaatschappij’. In die cultuur zijn het de mannen die de geschiedenis maken. Een koning in oudtestamentische tijden had niet voor niets een harem. Zo werd zichtbaar gemaakt dat hij toekomst voor zijn volk kon produceren. Met zijn geweldige potentie verwekte hij veel nakomelingen. Zo bewees hij dat hij een echte ‘vader des vaderlands’ was. De man was de maker en de machthebber. De vrouw was de ontvangende en verzorgende partij.
Als in die wereld gezegd wordt dat een kind wordt geboren zonder dat er een man aan te pas is gekomen, heeft dat een indringende betekenis. Dit kind is geen product. Het komt niet voort uit iemands potentie. Geen sterke man kan het bijschrijven op zijn staat van dienst. Bij de wieg van dit kind staan de mensen alleen als ontvangende partij. Ze worden geroepen om te erkennen, te koesteren en te verzorgen, wat ze zelf niet hebben gemaakt.'
De machthebbers in deze wereld die denken door God te zijn aangesteld, kunnen dit in hun oren knopen. Het leven van Jezus laat wat anders zien dan wat zij ervan maken. En dat leven is al zichtbaar in het verhaal van zijn geboorte.
Dat dat verhaal in 2026 de mensheid mag inspireren.
De gemeente Hulst telde in 2025 in totaal 27.365 inwoners, een lichte daling van 12 personen ten opzichte van een jaar eerder. Net als in veel andere Zeeuwse gemeenten was er ook hier sprake van een natuurlijk verloop: er overleden meer mensen dan er geboren werden.
Ook Hengstdijk zelf zag het inwonertal teruglopen. Het dorp ging van 678 naar 653 inwoners, een afname van 25 personen. Dat is een relatief stevige daling voor een kleine kern als de onze. De cijfers zeggen niet alles, maar ze laten wel zien hoe kwetsbaar kleine dorpen zijn voor demografische verschuivingen.
Toch blijft Hengstdijk een plek waar mensen graag wonen en waar de betrokkenheid groot is. Nieuwe bewoners weten het dorp nog altijd te vinden, en wie hier woont, blijft vaak lang. Hoe de cijfers zich in 2026 zullen ontwikkelen, zal de tijd leren,
maar de verbondenheid in het dorp blijft onveranderd sterk. (Bron: Gemeente Hulst.)
2025 was een jaar vol verhalen: grote, kleine, vrolijke en soms ontroerende. Verhalen die we dankzij u mochten delen. Dag na dag vonden foto’s, herinneringen, nieuwtjes en anekdotes hun weg naar de website — en telkens weer waren er bezoekers die meeleefden, reageerden of gewoon even stilletjes meelezen.
Aan alle bezoekers van hengstdijk.eu, dorpsgenoten, oud‑inwoners, familie, vrienden en iedereen die van ver of dichtbij met ons dorp verbonden blijft, dank voor uw betrokkenheid. Het is die verbondenheid die Hengstdijk levendig houdt, zowel in het dorp zelf als online.
We wensen u een warm, gezond en licht 2026 toe. Een jaar met ruimte voor nieuwe ontmoetingen, mooie momenten en kleine gelukjes. Dat we ook in het nieuwe jaar weer samen mogen kijken naar wat Hengstdijk te vertellen heeft.
Op woensdag 7 januari is er voor senioren een informatiemiddag over de Hub. Een hub is een centrale plek waar reizigers kunnen opstappen op minstens één vervoersmiddel, of kunnen overstappen van het ene op het andere. Tijdens de bijeenkomst wordt uitgelegd wat de komst van zo’n hub betekent voor onze regio en hoe inwoners er gebruik van kunnen maken.
De infomiddag vindt plaats in Dorpscentrum De Schuur en begint om 14.00 uur.
Aanmelden kan tot 3 januari bij Kirsten via 06‑21 23 75 03.
Stichting De Schuur en de Dorpsraad hebben laten weten dat zij geselecteerd zijn als voorkeursinitiatief in het traject rond de verkoop van de school. Volgens de gemeente voldoen zij aan alle gestelde voorwaarden met betrekking tot de toekomstige bestemming van het gebouw.
Zodra er nieuwe ontwikkelingen zijn, wordt dit via hengstdijk.eu bekendgemaakt.
Vandaag schuift het jaar zachtjes richting zijn einde. In Hengstdijk merk je dat niet aan vuurwerk of grote drukte, maar aan kleine dingen: een buur die nog snel even oliebollen bakt, iemand die de laatste kerstlichtjes rechtzet, een wandeling door de polder die net iets stiller klinkt dan anders. Het dorp ademt een soort rustige afronding, alsof iedereen even op adem komt voordat het nieuwe jaar begint.
Het is een dag waarop mensen terugkijken, op wat er gebeurde, wat er veranderde, en wat gewoon bleef zoals het was. De vertrouwde gezichten in het dorp, de activiteiten in De Schuur, de vele vrijwilligers die het hele jaar door klaarstonden: het zijn die vaste ankers die Hengstdijk dragen.
En terwijl de klok vandaag langzaam naar middernacht tikt, is er ook ruimte voor een glimlach naar voren. Nieuwe plannen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe verhalen die nog geschreven moeten worden. Maar eerst nog even deze laatste dag, met zijn eigen zachte ritme.
Wij wensen iedereen een mooie jaarafsluiting toe — warm, rustig en in goed gezelschap.
Gisteren sloot de jaarlijkse kerststallententoonstelling haar deuren, na vier dagen waarin de Catharinakerk opnieuw het decor was van een bijzondere traditie. Ook deze 21e editie trok veel bezoekers: dorpsgenoten, oud-inwoners en nieuwsgierigen van verder weg wisten de weg naar de sfeervol ingerichte kerk te vinden. Tussen de vele stallen, beelden en kunstige creaties hing een gemoedelijke rust die precies past bij deze tijd van het jaar.
We ontvingen inmiddels een mooie reeks foto’s van de expositie, van overzichtsbeelden tot kleine details die anders misschien onopgemerkt zouden blijven. Met dank aan alle inzenders die dit bijzondere evenement weer een stukje tastbaarder maken voor iedereen die er niet bij kon zijn, of nog
even wil nagenieten.
Klik hier voor het fotoalbum.
Van de brandweer ontvingen we een bericht voor de buurtbewoners van de Kievitstraat:
Beste buurtbewoners
Wij willen u graag informeren dat de brandweer de komende tijd zal oefenen in de leegstaande woningen in de Kievitstraat in Hengstdijk
Tijdens deze oefeningen zal de brandweer verschillende scenario’s oefenen waarbij rook (niet gevaarlijk) te zien zal zijn. Dit is onderdeel van de oefeningen om in echte noodsituaties snel en effectief te kunnen handelen.
Er is geen gevaar voor omwonenden. De alarmcentrale 112 zal vooraf ingelicht worden dat er een oefening plaats vindt.
Wij vragen uw begrip voor eventuele tijdelijke overlast.
Heeft u vragen? Neem gerust contact op via:
Steven Jansen.
Tel 0610863687
Email:
sjansen@vrzeeland.nl
Er zijn zaken die na lange tijd nog aangevuld worden. Zo zien we opeens een schaap bij de 120 jaar oude kerststal van de Catharinakerk. Het ligt er vredig bij, lijkt het wel naar zijn zin te hebben. Voor hem is de herder neergeknield bij het kindje Jezus.
Bij navraag schijnt het schaap een asielzoeker te zijn, afkomstig van de oude kerststal van St. Jansteen, hij is hier op Hengstdijk meer dan welkom.
Voor wie de tentoonstelling nog wil bezoeken, dat kan vandaag nog van 13.00 tot 18.00 uur.
Aan het einde van het jaar gebeurt er iets vreemds met mensen. Zodra de kalender richting 31 december schuift, duikt ineens overal hetzelfde woord op: goede voornemens. Alsof we met z’n allen een soort jaarlijkse APK moeten doorlopen. Minder snoepen, meer bewegen, vaker wandelen, minder schermtijd, meer tijd voor elkaar, het klinkt allemaal prachtig. Op papier dan.
Want eerlijk is eerlijk: de meeste goede voornemens houden het ongeveer zo lang vol als een oliebol in de Schuur op nieuwjaarsdag. De eerste week gaat het nog goed. De tweede week begint het te kraken. En ergens in week drie ligt het voornemen stilletjes achter de bank, naast dat ene verdwenen sokje.
Hier in het dorp zijn we daar gelukkig nuchter in. We weten al jaren dat het leven zich niet laat vangen in lijstjes. Dat een mens soms gewoon een koekje pakt, een wandeling overslaat, of een avond lang niets doet behalve naar de regen luisteren. En dat dat eigenlijk helemaal prima is.
Zelf hebben we trouwens geen goede voornemens. Nooit gehad ook. Misschien is dat wel onze enige traditie: gewoon doorgaan zoals het gaat. Een beetje schrijven, een beetje wandelen, een beetje kijken wat het dorp te vertellen heeft. En als er dan tóch iets verandert in het nieuwe jaar, dan is dat meestal niet omdat
we het ons hadden voorgenomen, maar omdat het leven zelf een zetje gaf.
Misschien is dat wel het mooiste voornemen van allemaal: niets hoeven, alles mogen, en af en toe even onder de linde gaan zitten om te kijken hoe het jaar zich vanzelf ontvouwt.
Geïnspireerd door de vele kerstallen waren zaterdag vijf kunstenaars samengekomen om de sfeer in de Catharinakerk over te brengen op papier. Ze komen elke maand samen op bijzondere locaties om vorm te geven aan het karakter van die plek. Ze noemen zich de Urban Sketchers Zeeuws Vlaanderen. Sophia uit Kloosterzande, Silvia uit Hulst, Marian uit Aardenburg, Véronique en Jan uit Graauw. Bedankt dat we even een blik op jullie kunst mochten werpen.
Vrijwilligers: de stille motor van Hengstdijk.
Tussen kerst en oudjaar lijkt het dorp even op adem te komen. De straten zijn rustig, de dagen kort, en in veel huizen wordt nog nagenoten van de feestdagen. Maar achter die stilte schuilt iets wat je niet meteen ziet: de vele vrijwilligers die Hengstdijk draaiende houden.
In de kerk werd afgelopen week met zorg gewerkt aan de kerststallententoonstelling. Tafels werden verschoven, lichtjes gecontroleerd, en ergens klonk het zachte geritsel van iemand die nog een beeldje rechtzet. Het lijkt vanzelf te gaan, maar dat is het natuurlijk niet. Het zijn handen die dit al jaren doen, vaak zonder dat iemand het merkt.
In De Schuur is het niet anders. Terwijl de meeste mensen nog een oliebol overwegen, wordt daar alweer vooruitgekeken naar de Nieuwjaarsinloop. Stoelen worden klaargezet, de bar wordt opgeruimd, en iemand checkt of de koffievoorraad nog op peil is. Het zijn kleine dingen, maar samen vormen ze de basis van een plek waar het dorp elkaar vindt.
En dan is er de dorpsraad, de stille planners, luisteraars en regelneven van Hengstdijk. Zij die vergaderen wanneer anderen op de bank zitten, die brieven schrijven, overleggen, en proberen het dorp net een beetje mooier, veiliger of gezelliger te maken.
En natuurlijk niet te vergeten de vrijwilligers die het kaarten organiseren, het feestcomité
en sinterklaascomité.
Vaak onzichtbaar, maar altijd aanwezig.
Vrijwilligerswerk is misschien wel het mooiste soort werk: het gebeurt zonder contract, zonder klok, zonder applaus. Het gebeurt omdat mensen geven om hun dorp, om elkaar, om tradities die niet verloren mogen gaan.
In deze rustige dagen is het goed om daar even bij stil te staan. Hengstdijk draait niet op grote woorden of grote gebaren, maar op mensen die hun tijd, energie en hart geven. Aan hen: dank. Niet alleen vandaag, maar elke dag van het jaar.
Gisteren vond de laatste kaarting van 2025 plaats. Van Eddy ontvingen we de uitslag. Met 31 deelnemers was het een gezellige afsluitende kaartmiddag in De Schuur. Er werd fanatiek gestreden om de prijzen.
Uitslag jokeren:
1. Diny
2. Yvonne
3. Anita
Uitslag bieden:
1. Albert
2. Rinus
3. Edwin.
Kerst is alweer voorbij, net in de Catharinakerk kun je nog genieten van de kerstsfeer met de kerststallententoonstelling. In ons archief hebben we een kerstverhaal van Kees Vinke die op jonge leeftijd mee mocht naar de kerstviering in Kloosterzande. Dat dit veel indruk op hem maakte blijkt wel uit het verhaal:
Maar dat veranderde bij het binnenkomen van het kerkje, want het leek daar wel een zee van licht en warmte. Het zien van die grote kerstboom, wel van drie meter hoog, vol met brandende kaarsjes voorin de kerk, deed alle ellende vergeten.
Klik hier voor Kees zijn verhaal.
Rond het middaguur kwamen we gisteren in de kerk, de voorbereidingen voor de tentoonstelling in volle gang. Lege tafels nog, soms eentje met een verdwaald kind. Toch is de structuur duidelijk zichtbaar. Hier en daar lijkt het plaatje al compleet. Het aanbod is zoals voorgaande jaren weer enorm. Er moest nog veel werk verzet worden, voor de opening vanmiddag om één uur.
Heel de familie aan tafel, het servies glanst, de kalkoen geurt, de gesprekken dwarrelen door de kamer.
En dan, onder de tafel, een stille toeschouwer: de hond. Hij bekijkt het feestgedruis met een kalme blik en besluit dat hij ook iets verdient. Geen restje vlees, geen koekje van de schaal — nee, een blok hout. Vers van de haard. Een stevige kauwklus, helemaal van hem.
En afblijven, want dit is zijn kerstdiner.
Gisteren hadden we een lied over Betje de Witte. Er zijn diverse oude liedjes met hun roots in Hengstdijk, een daarvan is "Daar
aan de Vogel". Riet Bauwens uit Hulst vond in haar ouderlijk huis te Ossenisse
het oude liedje, waarschijnlijk een Tingel Tangel uit de vijftiger jaren, ooit geplaatst in het beroemde
krantje van Ko Duerinck. Met dank aan Piet Scheerders.
Klik hier voor het lied.
In de Reygerskreek logeert momenteel een bijzondere gast: een Maine Coon kat met indrukwekkende uitstraling. Met zijn lange grijze vacht, gele ogen en koninklijke houding lijkt hij eerder een miniatuurleeuw dan een huiskat. Maine Coons staan bekend als de grootste raskatten ter wereld, en deze logé doet die reputatie eer aan. Hij kijkt nieuwsgierig rond, alsof hij het dorp observeert en overweegt of hij hier wil blijven. Tussen de koffiekopjes en het ochtendlicht voelt hij zich zichtbaar thuis. Een logeerpartij met allure en een vleugje kattencharme.
Vanaf morgen opent de kerststallententoonstelling in de Catharinakerk opnieuw haar deuren. Een prachtige gelegenheid om na de kerstdagen nog even in de sfeer te blijven en te genieten van al het moois dat er te zien is.
In de kerk staat weer een grote verzameling kerstgroepen, beelden en stallen opgesteld — kunstig, sfeervol en met veel liefde bijeengebracht. Terwijl u rondkijkt, is er gelegenheid om onder het genot van een warm of koud drankje gezellig samen te zitten.
De toegangsprijs is, net als voorgaande jaren, € 4,- per persoon; kinderen tot 16 jaar hebben gratis toegang.
De tentoonstelling is geopend van zaterdag 27 december tot en met dinsdag 30 december, dagelijks van 13.00 tot 18.00 uur.
Aan Betje de Witte hebben we in het verleden al vaker aandacht besteed. Afgelopen week ontvingen we van Piet Scheerders een bijzonder document: het lied dat speciaal voor haar 105ste verjaardag werd geschreven.
Betje de Witte, voluit Betje Asselman-de Witte, stond in het dorp bekend als Betje van Usdijk. Ze werd geboren in 1822 en overleed in 1928. Met haar 105 jaar en 10 maanden was ze destijds een tijdlang de oudste inwoonster van Nederland.
Ter gelegenheid van haar 105de verjaardag werd er een feestlied voor haar gemaakt, dat we nu graag met onze lezers delen.
Klik hier voor de tekst van het lied.
Kerst in Hengstdijk voelt altijd een beetje anders.
Het licht hangt zachter over de polder, de kerkklok klinkt net iets warmer,
en in menig keuken geurt het naar traditie en gezelligheid.
De knotwilgen staan stil in de kou,
maar achter de ramen brandt het licht — warm, vertrouwd, dorps.
Aan alle bezoekers van hengstdijk.eu:
Moge deze dagen gevuld zijn met rust, warmte en mooie ontmoetingen.
Of u nu hier in het dorp woont, even langskomt, of van ver meekijkt —
we wensen u fijne kerstdagen.
In deze donkere dagen voor kerst delen we graag iets bijzonders: een klein kerstverhaal dat zich afspeelt in onze eigen polder. Een verhaal over licht, stilte en een vleugje verwondering — precies zoals een kerstavond in Hengstdijk kan voelen.
Voor wie even wil ontsnappen aan de drukte, of gewoon houdt van een warm moment van herkenning.
Klik hier voor het verhaal.
Hier op Hengstdijk wordt vanavond de geboorte van Jezus gevierd in de Catharinakerk.
De ‘nachtmis’ begint hier zoals altijd vroeg: om 19.00 uur. Een mooie tijd, en dat vinden heel veel mensen. Deze viering staat dan ook al jaren met stip bovenaan op de lijst van drukste vieringen van het jaar.
Het belooft een sfeervolle bijeenkomst te worden op deze avond voor Kerstmis, kerstavond.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Jubeljaar 2025":
Het jubeljaar 2025 liet ons samen pelgrims van hoop zijn. Een jaar van verzoening en hoop. Paus Franciscus opende het Jubeljaar 2025 door op 24 december 2024 aan het begin van de kerstnachtviering de Heilige Deur in de Sint-Pietersbasiliek in Rome te openen. Als parochie, maar ook in heel Zeeuws-Vlaanderen, in ons bisdom en over heel de wereld, hebben we veel aandacht besteed aan het Heilig Jaar. Met het bisdom zijn we o.a. naar Rome geweest en zijn we door de Heilige Deur gelopen. Op veel plaatsen zijn er bijeenkomsten geweest.
Catharinakerk: - 24 december 19.00 uur Kerstviering.
- 27 t/m 30 december Kerststallententoonstelling.
Klik hier voor de volledige versie.
In december gebeurt er iets vreemds in de keuken. Normaal is het een plek waar we zonder nadenken een boterham smeren, een eitje bakken, of een pan soep opwarmen. Maar zodra de kerstdagen naderen, verandert diezelfde keuken in een soort commandocentrum waar zelfs de NAVO jaloers op zou zijn.
Het begint onschuldig. “We houden het dit jaar eenvoudig,” zegt iemand aan tafel. Iedereen knikt opgelucht. Tot iemand anders achteloos toevoegt: “Misschien een klein voorgerechtje dan.” En voor je het weet ligt er een boodschappenlijst op het aanrecht die langer is dan de Plevierstraat.
De dagen erna sluipt de stress binnen. Niet openlijk, nee, kerststress is een subtiel beestje. Het begint met de vraag of de oven groot genoeg is. Daarna volgt de jaarlijkse zoektocht naar dat ene bakblik dat altijd ergens moet liggen, maar zich gedraagt als een kerstkabouter: het verschijnt alleen als het zelf zin heeft.
En dan de voorbereidingen. In menig Hengstdijkse keuken wordt gehakt gedraaid, jus geproefd, en wordt er met een ernstig gezicht naar spruitjes gekeken. De kalkoen, die volgens de verpakking “makkelijk te bereiden” is, blijkt in werkelijkheid een soort gevleugelde puzzel van vijf kilo die niet in de braadslede past, tenzij je hem vriendelijk maar dringend toespreekt.
Ondertussen is er altijd één iemand die de rust bewaart. Die zegt: “Het komt allemaal goed.” Meestal is dat dezelfde persoon die later op de avond met rode wangen roept: “Wie heeft de saus gezien?!” en vervolgens ontdekt dat die nog in de koelkast staat, keurig afgedekt, compleet vergeten.
Maar dan, als de kaarsjes branden en iedereen aan tafel zit, gebeurt het wonder. De chaos van de keuken verandert in gezelligheid. De kalkoen smaakt prima, zelfs al is hij een tikje eigenwijs uit de oven gekomen. De spruitjes zijn verrassend lekker. En de dessertchaos, want er is altijd iemand die het toetje nét iets te enthousiast heeft geflambeerd, levert vooral veel gelach op.
En zo is het elk jaar weer. Kerst is niet perfect. Kerst is rommelig, warm, chaotisch en heerlijk. En misschien is dat wel precies de bedoeling.
Bij de oude haven hebben enkele jongeren beslag weten te leggen op een verloren hoekje op het boerenerf. Met uitzicht op het Vogelfort is het hier ’s avonds goed toeven. Zo hebben ze er echt hun honk van gemaakt en komen er dan ook met grote regelmaat samen. Dat de jeugd oog heeft voor het verleden blijkt wel uit de naam die ze voor hun pand hebben gekozen: Het Jagershuis.
December is niet alleen de maand van lichtjes en gezelligheid, maar helaas ook de maand waarin oplichters extra actief zijn. Zeker online. In de nieuwsbrief van KPN staat een handig artikel met tips om nepwebshops te herkennen — en die willen we onze dorpsgenoten natuurlijk niet onthouden.
Steeds meer mensen bestellen hun kerstcadeaus via internet. Dat is makkelijk, maar het maakt ons ook kwetsbaar. Sommige webshops lijken betrouwbaar, met mooie foto’s en scherpe prijzen, maar blijken achteraf helemaal niet te bestaan. Je geld ben je kwijt, je pakket komt nooit.
Gelukkig kun je zelf al veel controleren voordat je op “Bestellen” klikt. KPN heeft diverse tips overzichtelijk op een rij gezet. Zeker de moeite waard om even door te lezen voordat je online gaat shoppen.
Lees het volledige artikel van KPN
hier
Op de website van Staatsbosbeheer staat weer een nieuwe natuurquiz klaar. Van grote zeedieren voor onze kust tot wolven met een naam, van Aziatische hoornaars tot mysterieuze gaten in de Texelse duinen, het natuurnieuws van 2025 zat vol verrassingen.
Hoeveel weet jij er nog van? Tijd om je geheugen op de proef te stellen. Wij haalden helaas slechts 70 %, wat blijkbaar niet slecht was. Want het resultaat gaf het volgende commentaar: Jij mag jezelf met recht een echt natuurnieuwsjunkie noemen.
Klik hier voor de quiz.
Sinds eind oktober hangen ze weer: de vetbolletjes. En dat is niet onopgemerkt gebleven. Meesjes en mussen vliegen af en aan, alsof ze een afspraak hebben met het voederrek. Af en toe schuift er een botvink aan, en ook de specht laat zich dagelijks zien — altijd even kort, maar steevast op tijd.
Inmiddels zijn er al zo’n 300 bolletjes verorberd, en ligt er alweer een nieuwe voorraad van 150 klaar. Gisteren hebben we de camera met zoomlens opgesteld om het spektakel eens goed vast te leggen. Want zeg nou zelf: het is een klein feestje om de vogels zo bezig te zien.
Vandaag is het zover: de kortste dag van het jaar. De zon doet dan wat veel mensen in december ook het liefst zouden doen, zo lang mogelijk blijven liggen. Pas laat komt ze boven de polder uit, kijkt even rond, en besluit dan al snel dat het wel genoeg is geweest voor vandaag.
In Hengstdijk merk je het aan alles. De knotwilgen langs de Karnemelkstraat staan er stil bij, alsof ze even geen zin hebben om stoer te doen. De kabouters in de Kievitstraat hebben hun lichtjes al om vier uur aan, niet omdat het moet, maar omdat het kan. En wie ’s middags nog een foto wil maken voor de website, ontdekt dat het licht alweer verdwenen is voordat de camera scherpgesteld heeft.
Toch heeft die kortste dag iets troostends. Het is het dieptepunt van de winter, maar ook het keerpunt. Vanaf morgen wint het licht elke dag een paar seconden terug. Onzichtbaar bijna, maar het gebeurt. Zoals het hier altijd gebeurt. De polder weet dat, de kerk weet dat, en de dorpsbewoners eigenlijk ook.
Misschien is dat wel het mooie van de kortste dag: dat hij ons eraan herinnert
dat zelfs in de donkerste weken het licht alweer onderweg is. Heel bescheiden,
heel langzaam, maar onvermijdelijk.
Afgelopen vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag:
Er waren in totaal 18 kaarters, 12 jokeraars en 6 bieders. Na een spannende strijd kwamen de volgende uitslagen naar voren:
Uitslag jokeren:
1. Veronique
2. Alain
3. Francois
Uitslag bieden:
1. Johan
2. Gunther
3. Jos.
Vrijdag waren de KBO leden bij elkaar gekomen voor de jaarlijkse kerstdis. Naar een kerstviering waarin ook de actualiteit aan de orde kwam werd er uitbundig getafeld door 30 leden. Door het bestuur was weer perfect voor een feestelijk diner gezorgd en ook de bediening namen ze voor hun rekening. Dank aan de organisatie voor deze feestelijke en gezellige middag.
Door de foto’s kunnen we nog even nagenieten, Tiny bedankt hiervoor.
Klik hier voor de foto's.
Tijdens het feest ter ere van het 50-jarig huwelijk van Marjet en Eddie zorgde muziekgroep Ambras voor een bijzonder optreden. Eén van de verzoeknummers was het lied “Schoon Usdijk”, een ode aan ons dorp.
We mochten niet alleen de tekst ontvangen, maar ook een kort filmpje van het optreden – een mooie herinnering aan een warme en feestelijke middag.
Klik hier voor de tekst en
klik hier voor het filmpje.
Nieuwjaarsinloop in De Schuur:
Het oude jaar loopt op zijn einde, en dat betekent dat we binnenkort samen het glas kunnen heffen op een nieuw begin. Traditiegetrouw nodigen de
Dorpsraad en Dorpscentrum De Schuur alle bewoners én oud-bewoners van Hengstdijk en omgeving uit voor de Nieuwjaarsinloop.
Het belooft weer een gezellige avond te worden vol ontmoetingen, goede wensen en verhalen. Een kans om elkaar bij te praten, herinneringen op te halen en vooruit te kijken naar wat 2026 ons brengt.
Kom langs, neem je goede humeur mee en start het nieuwe jaar samen met je dorpsgenoten in een warme sfeer. Iedereen is welkom!
Datum: vrijdag 9 januari.
Aanvang: 19.00 uur.
Locatie: Dorpscentrum De Schuur.
Klik hier voor de flyer.
Gisteren, 18 december, vierden Eddie en Marjet een bijzondere mijlpaal: hun vijftigjarig huwelijk. In een vergeeld gemeenteblad van een halve eeuw geleden staat het nog zwart op wit, maar voor wie hen kent, voelt het alsof die dag nooit ver weg is geweest.
Eddie, 75 jaar geleden geboren in Tilburg, en Marjet, die al haar hele leven op Hengstdijk woont, vormen samen een vertrouwd beeld in het dorp. Nog altijd wonen ze in hun starterswoning, en zelfs aan één kant nog steeds naast dezelfde buurvrouw. Een zeldzame constant in een wereld die voortdurend verandert.
Familie, vrienden en (oud)-buren kwamen samen om dit gouden jubileum met hen te vieren. Het werd een warme ontmoeting vol herinneringen, verhalen en dankbaarheid.
We zijn blij en dankbaar dat we dit samen met hen mochten meemaken.
Het seizoen van de badmintonclub is weer ten einde. Yvonne stuurde ons het volgende bericht met een paar leuke foto's erbij:
Afgelopen week heeft de badmintonclub het jaar 2025 afgesloten.
Er werd natuurlijk gebadmintond, maar er was ook een plek voor een grappig fotomoment.
Er werd een afvalwedstrijdje gedaan waarmee leuke kerstprijsjes te winnen waren er was iets
lekkers voor iedereen. Kortom een sportieve gezellige avond.
De badmintonclub heeft nu kerstvakantie. Op dinsdag 6 januari starten we weer fanatiek om de overtollige kerstkilootjes weg te werken.
De bloemschiksters waren woensdagmiddag toe aan het maken van kerstdecoratie. De eyecatcher is een krans met een flinke omvang. Aangevuld werd het stuk met allerlei verschillend groen, enkele accenten van kerstballen en dennenappels, zo werd het een behoorlijk groot werk. Uiteindelijk gaf ieder er wel zijn eigen draai aan en kunnen ze de komende weken allemaal genieten van een bijzonder mooi kerststuk.
Klik hier voor het fotoalbum.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Op weg naar Kerstmis":
In het boekje ‘Vrede op Aarde’ schrijft pater marist Jan Hulshof in zijn tekst ‘Wees blij’, helemaal op het eind: “Sinds we gedoopt zijn, leven we in Christus en leeft Hij in ons. De zon schijnt ook onderweg, niet pas op het einde van de rit. Daarom is het elke dag 'Zondag Gaudete'. Daarom is het elke dag: verheugt u, weest blij.”
Catharinakerk: - 24 december 19.00 uur Kerstviering.
- 27 t/m 30 december Kerststallententoonstelling.
Klik hier voor de volledige versie.
Het boek Jan Haak en zijn tijd, uitgegeven door de Oudheidkundige Kring de Vier Ambachten, concentreert zich vooral in het land van Hulst. In dit boek komen we Hengstdijk dan ook frequent tegen. Tussen de vele portretten die
Jan Haak, in zijn typische stijl, heeft geschilderd zien we de familie van Esbroeck.
Het olieverfschilderij is gemaakt in 1866. We zien onder anderen rechtsboven Cornelis van Esbroeck, geboren 25 juli 1847, die van 1902 tot 1918 burgemeester van Hengstdijk is geweest.
Van een van onze trouwe bezoekers kregen we een reactie op de werkzaamheden van de laatste dagen:
Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend. Je staat elke ochtend op, je wrijft eens door je ogen, je zet een kop koffie, even globaal door de krant en dan achter je laptop of computer om te kijken wat de website van Hengstdijk te melden heeft.
En elke ochtend, vaak al voor 7 uur, word je verrast door een paar artikeltjes, feitjes, weetjes, nieuws of gewoon een leuke anekdote. Niet zelden ook nog leerzaam.
Dat is allemaal minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Hier zit energie, wilskracht, doorzettingsvermogen en vooral een enorme discipline achter. Elke dag opnieuw.
En als we dan ook nog lezen dat dit allemaal niet zonder stress verloopt dan is grote dankbaarheid alleen maar op z’n plaats.
In de hele gemeente Hulst is nergens een vergelijkbare site te vinden. Uniek voor Hengstdijk.
Daarom: hartelijk bedankt voor de verzorging elke dag van zoiets moois als hengstdijk.eu
Met dank aan de inzender, we zijn er even stil van.
December is voor ons altijd de maand van de grote winteropruiming achter de schermen. Terwijl het dorp langzaam in kerstsfeer komt, maken wij de websites klaar voor het nieuwe jaar. Dat betekent: oude fotoalbums opschonen, een nieuwe albumpagina voor 2026 aanmaken en overal de navigatie bijwerken.
Afgelopen dagen hebben we de jaarlijkse update uitgevoerd voor zowel hengstdijk.eu als de website van de Catharinakerk. Altijd een precies werkje — en eerlijk gezegd ook een beetje spannend — maar op het eerste gezicht lijkt alles netjes te werken.
Mocht u toch ergens een foutje tegenkomen, een link die niet werkt of een pagina die vreemd doet, laat het ons dan gerust weten. Met een mailtje helpt u ons om alles weer helemaal op orde te krijgen.
In december loopt de stress op. Niet door kerstcadeaus of familiediners, maar door mappen. Digitale mappen. Want ergens in het dorp zit iemand met klamme handen achter een scherm, terwijl de rest van Hengstdijk zich afvraagt of de kerstman dit jaar ook de albumpagina bezoekt.
Het begint onschuldig: “Even de website klaarzetten voor 2026.” Maar dan blijkt dat de map “2025” zich heeft vastgeklampt aan de server als een kerstversiering die weigert los te laten. De knop “verwijderen” voelt ineens als een morele keuze. Wat als er nog een foto in zit van de kabouters met hun kerstboom? Wat als iemand op tweede kerstdag nog wil terugbladeren?
En dan die rollover. Niemand weet precies wat het is, maar het klinkt als iets dat je met een tractor doet. In werkelijkheid is het een digitale dans waarbij menu’s, links en pagina’s tegelijk moeten verschuiven — zonder dat er iemand struikelt. De webmaster zweet, de muis hapert, en ergens in de code knippert een foutmelding als een kerstlichtje met burn-out.
Ondertussen komt er een mail binnen: “De link naar de kerststal werkt niet.” De webmaster kijkt op de klok. Het is 23:58. De kerststal is al opgebouwd, de engelen zingen, maar online staat Maria nog in de wachtrij.
Toch komt het goed. Want in Hengstdijk is digitale stress gewoon een traditie. Net als groost, kaaikes en kabouters in kerstsfeer. En als de website op 1 januari weer netjes draait, dan is dat niet dankzij magie, maar dankzij een dorpsgenoot die in december even geen kerst viert — maar wel een rollover.
De Catharinakerk is al echt in kerst stemming. De jeugd vierde met de kinderkerk de derde adventszondag. Zo werden 3 kaarsjes aangestoken, het verhaal van Maria en de engel werd verteld, een adventslied gezongen en een adventskalender in de vorm van een kerstboom geknutseld.
Het was een gezellige drukte, van jong tot oud was welkom, de jongste deelnemer, pas enkele maanden oud, liet nog niet echt van zich horen.
Klik hier voor enkele foto's.
De kerststaltentoonstelling in de Catharinakerk in Hengstdijk is na al die jaren een begrip geworden in de streek.
Voor de 21e keer staat er weer een grote collectie met groepen, beelden en stallen opgesteld in de sfeervolle en verwarmde kerk.
Kom genieten van de vele mooie en kunstige creaties waarmee het kerstverhaal wordt uitgebeeld.
Onder het genot van een warm of koud drankje kunt u ook gezellig samen zitten.
De toegangsprijs is evenals voorgaande jaren € 4,- p.p. tot 16 jaar gratis.
Openingstijden zijn van zaterdag 27 december t/m dinsdag 30 december dagelijks van 13.00 tot 18.00 uur.
Klik hier voor de flyer.
Vrijdag haalde Miriam haar schilderijen weer op uit De Schuur, na een periode waarin ze mochten stralen in het gemeenschapshuis van Hengstdijk. “Dank aan alle mensen van Hengstdijk voor het mogen hangen in jullie gemeenschapshuis,” schreef ze — een korte, maar oprechte boodschap.
Ook ontvingen we een nieuw schilderij voor haar website: een vrouw met een krachtige blik, omringd door kleur, bloemen en karakter. Haar rode lippen en dikke wenkbrauwen doen denken aan Frida Kahlo, maar Miriam geeft haar een eigen twist — met expressieve penseelstreken, een lichtblauwe achtergrond en een kledingpalet dat bruist van leven. De parelketting en bloemenkrans maken het af: een ode aan eigenzinnigheid, schoonheid, en misschien ook een beetje dankbaarheid.
Wie goed kijkt, ziet niet alleen een portret, maar ook een gevoel. Alsof ze zegt: bedankt voor het kijken.
Altijd goed voor de sociale contacten zo’n samenkomen in Dorpscentrum de Schuur. Dat geldt dan zeker wel voor de kersthappening gisteren. Met de nodige interesse maken we kennis met mensen uit allerlei windstreken: van een inwoner uit Amsterdam, die met grote regelmaat bij Metta Vihara is, tot mensen uit de regio Eeklo, die op de camping verblijven. En dan ontmoeten we uiteraard weer veel inwoners en oud-inwoners van Hengstdijk. De organisatie van deze happening had voor de nodige ambiance gezorgd, inclusief kerstman. Deze gezellige kerstsfeer bleef nog lang hangen in de Schuur.
Klik hier voor enkele foto's, met dank aan de inzenders.
Soms heb je van die dagen dat je opeens heel leuk verrast wordt. Op vrijdag kregen we een kerstcadeautje, en niet zo maar één, maar één met een verhaal. We kregen twee flessen, van een liter, Surinaams bier.
Een citaat uit het schrijven dat erbij zat:
‘Parbo’ bier, deze flessen worden in Paramaribo Djoggo’s genoemd. Maar wat is nu het speciale hiervan? Het wordt van rijst gemaakt, maar dat is niet het hele verhaal.
Het initiatief tot het oprichten van deze brouwerij is in 1954 door een ondernemer uit Hontenisse gedaan. Deze ondernemer was een achterkleinkind van de oprichter van “Bierbrouwerij A.D. Quelle’. Eén van de zoons, Arthur Dumoleijn, heeft in 1849 de Bierbrouwerij Hontenisser Welvaren opgericht. Na 50 jaar heeft hij die overgedragen aan zijn zoon etc.
Eind jaren 40, begin jaren 50 kwamen de bierbrouwerijen in heel Nederland in financiële problemen. En zo ook de broers Piet en Arthur Dumoleijn. Deze broers zijn dan als echte ondernemers gaan kijken wat ze hier aan konden doe. Een dorpsgenoot van hen, een zekere Stallaert, woonde en werkte al in Suriname en gaf zodoende aan Arthur het broodnodige zetje. Er was nog geen brouwerij in Suriname, alles werd geïmporteerd. Nadat hij eerst getracht had met Heineken een brouwerij op te zetten, hetgeen niet lukte, is hij verder gegaan met Amstel. Overigens ging dit niet allemaal van een leien dakje. De opening op 28 oktober 1955 werd verricht door Prins Bernhard met uiteraard voldoende pils. In Suriname is de verkoop van pils minimaal 90% van Parbo. Wat het bijzonder maakt is: de oprichter van het bier is uit Oost Zeeuws Vlaanderen afkomstig. Tegenwoordig valt het merk onder Heineken.’
Dat er mensen 2 X 1 liter bier speciaal uit Suriname voor ons in hun koffer meebrengen, maakt het dan voor ons wel weer heel bijzonder. We gaan hier zeker van genieten.
Marian en Hans bedankt voor deze bijzondere surprise.
De kabouters zijn ook weer in kerstsfeer. Wie langsloopt in de Kievitstraat, ziet meteen dat ze zich feestelijk hebben uitgedost: rode mutsen, vrolijke gezichten en zelfs een eigen kerstboom. Tussen de paarse bloemen en het hoge paddenstoelenhuisje staan ze te pronken alsof ze een eigen wintermarkt organiseren. De sneeuwman kijkt tevreden toe, de elfjes lijken druk in de weer met voorbereidingen, en zelfs het muisje bij het bordje “I ♥ Hengstdijk” lijkt een beetje extra blij. Het is een klein tafereel, maar het brengt een grote glimlach. Want in Hengstdijk begint kerst soms gewoon in het gras, met kabouters die weten hoe je sfeer maakt.
De website Check je plek van de Atlas Leefomgeving laat inwoners in één oogopslag zien hoe gezond hun leefomgeving is. Door een adres in te voeren krijg je direct inzicht in zaken als luchtkwaliteit, geluidsoverlast, hitte in de zomer en hoeveel groen of water er in de buurt te vinden is. Ook wordt zichtbaar hoe donker het ’s nachts is en wat de risico’s zijn op bijvoorbeeld overstromingen. De tool is handig voor iedereen die wil weten hoe zijn woonomgeving scoort, maar ook voor mensen die een nieuw huis op het oog hebben. Met duidelijke kaarten en actuele gegevens helpt Check je plek om bewuster naar je leefomgeving te kijken en keuzes te maken die bijdragen aan gezondheid en leefkwaliteit.
Klik hier voor de website van Check je plek.
Met zo’n 25 belangstellenden werd de Buurttafel op donderdag goed bezocht. Alvast in kerstsfeer was deze middag een feestelijke maaltijd bereid. Op het menu stond een soepje, een visgerecht en een fruitig toetje. Het toetje, op basis van appel en mascarpone, was deze keer gemaakt door Yvonne. Een gezellig samenzijn en daarbij genieten van een heerlijke maaltijd, dankzij de vele vrijwilligers kunnen activiteiten als deze worden georganiseerd in Dorpscentrum de Schuur.
Op verschillende plekken in het dorp staan weer snelheidsmeters. Het bord aan de St. Josephstraat zou wat ons betreft best een stukje verder richting de dorpsrand mogen staan, want veel automobilisten komen bepaald niet met dertig kilometer per uur het dorp binnen.
Wie ’s avonds of ’s morgens vroeg door het dorp wandelt, heeft het vast al gemerkt: sommige auto’s rijden behoorlijk hard door tot aan de kruising Plevierstraat – Hengstdijksestraat. Een aandachtspunt dat we graag onder de aandacht brengen.
Een kleine reminder kan geen kwaad: een paar kilometer te hard lijkt misschien onschuldig, maar in een dorp als het onze maakt het écht verschil — voor wandelaars, fietsers en voor de rust in de straat.