Nederland is een fietsland. Als fietser ben je echter wel heel kwetsbaar. Het mag dan misschien niet cool zijn, een fietshelm verkleint de kans op ernstig hoofdletsel. Op 15 april wordt de landelijke dag van de fietshelm georganiseerd, een initiatief van artsen en de Hersenstichting.
Als iedere Nederlander een fietshelm draagt, zullen er ongeveer 85 verkeersdoden minder zijn en zo’n 2500 minder gewonden met blijvend hersenletsel. Zet ‘m op!
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Roepingenzondag".
Op zondag 26 april 2026 viert de Kerk de Wereldgebedsdag voor Roepingen. In Nederland staat deze dag bekend als 'Roepingenzondag'.
‘Bouw mijn Kerk op’ is het thema van de editie van dit jaar. Daarmee sluit Roepingenzondag 2026 aan bij de 800ste sterfdag van de heilige Franciscus van Assisi.
De woorden ‘Bouw mijn Kerk op’ verwijzen naar het visioen van deze heilige.
Catharinakerk: maandag 13 april 19.00 uur: woord- en communieviering.
Klik hier voor de volledige versie.
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Morgen : Zaterdag maken we er weer een gezellige kaartmiddag van met Jokeren en Bieden in dorpscentrum De Schuur. Zaal open: 13:00 uur, Start kaarting: 14:00 uur
Inleg: €5,00 en 1 op 2 prijs.
De bar is ook open voor een hapje en een drankje. Kom gezellig langs.
Zondag: Zin in duurzaam shoppen en leuke vondsten scoren, kom dan zondag langs bij de 2e hands kledingmarkt in dorpscentrum De Schuur.
Van 11:00 – 16:00 uur
Van vintage pareltjes tot betaalbare basis, er is voor ieder wat wils.
Maandag:
Zin in een gezellige start van de week, kom maandag avond langs in dorpscentrum De Schuur.
Geniet van een drankje, goede sfeer en gezellig gezelschap.
De bar is open van 19:00 uur tot 22:00 uur.
Tot dan.
Dinsdag:
Op dinsdagmiddag bent u van harte welkom voor een gezellige koffiemiddag. Tussen 14.00 en 16.00 uur staan koffie en thee voor u klaar.
Vrijdag:
Vrijdag is het bar en kaartavond in de Schuur.
Zin in een gezellige avond, kom dan langs voor een drankje én of een potje kaarten.
De Jokerclub is aanwezig met: Jokeren & Bieden.
Of je nu meespeelt of gewoon komt voor de gezellige sfeer, iedereen is welkom.
Op 27 april vieren we Koningsdag, ook in Hengstdijk laten we deze dag niet ongemerkt voorbijgaan.
Traditiegetrouw organiseren we in dorpscentrum De Schuur weer een gezellig Koningsontbijt. Een mooie start van de dag, samen met dorpsgenoten aan lange tafels vol lekkers.
Aanvang: 09.30 uur. Aanmelden: graag vóór 19 april.
Meer informatie staat in de flyer. Klik hier voor de flyer.
In onvervalst Usdijks wordt tijdens het koffiedrinken op dinsdag geconverseerd.
Over de fietstochten die gemaakt werden, hoe nat en vermoeid we thuiskwamen, maar ook hoe we de april op fietsten, de dijk op.
April, een leuk woord, waar komt het vandaar? Met de maand heeft het in elk geval niks te maken. In de etymologiebank vinden we een verwijzing naar opril, wat dan weer staat voor een hellend oplopende weg.
Enkele dagen per jaar is de Meerkoetstraat zonder twijfel de mooiste straat van het dorp.
De bomen staan dan volop in bloei en kleuren de hele straat in zachte tinten, alsof je door een ansichtkaart wandelt.
Het is een kort maar prachtig moment, waar je bijna vanzelf even langzamer van gaat lopen. Hopelijk blijft het de komende dagen een beetje windstil, zodat we nog wat langer van dit voorjaarsfeest kunnen genieten.
De zon liet zich gisteren eindelijk weer eens van haar beste kant zien, en dat was meteen te merken op het land. In de Putting werd volop gewerkt: de aardappelen gingen de grond in, rij na rij, alsof het voorjaar zelf het startschot had gegeven.
Ook in menige tuin, werd er gepoot. Want traditie is traditie: rond de honderdste dag van het jaar horen de piepers de grond in te gaan. En dat komt dit jaar opvallend mooi uit. Op 10 april bereiken we de honderdste dag van 2026 – precies het moment waarop generaties boeren en tuiniers hun aardappelen plegen te poten.
Als alles meezit, mogen we rond de tweehonderdste dag weer gaan rooien. Dat valt dit jaar op 19 juli. Maar zoals altijd blijft het spannend: zon, regen en een beetje geluk bepalen uiteindelijk hoe de oogst uitpakt.
Voor nu is het vooral genieten van het begin van een nieuw groeiseizoen – op het land én in de tuin.
Het is lente en dan komen de amfibieën tevoorschijn. In het kader van de tuintellingen wordt gekeken hoe het daar mee gaat. Sinds begin maart is de kikkerdriltelling al aan de gang. Deze loopt nog tot 12 april. Vooral gericht op de bruine kikker, de meest voorkomende soort in Nederland. De puit, zoals hij hier op Hengstdijk bekend staat, kan best wel op land overleven, voor de voortplanting gaat hij echter op zoek naar water. Kijk daarom eens in de vijver of je misschien een eiklomp ziet en tel mee.
Klik hier voor uitleg van de telling.
Er is een nieuw type inwoner opgedoken in Hengstdijk. Geen import uit de Randstad, geen verdwaalde toerist die denkt dat hij in Hulst is, maar een wezen dat zich stilletjes door het dorp beweegt: de digitale dorpsbewoner.
Je herkent ’m niet meteen. Hij ziet eruit als iedereen: jas aan, fiets tegen de muur, praat over het weer alsof hij er persoonlijk verantwoordelijk voor is. Maar ondertussen… ondertussen leeft hij in twee werelden. In de echte én in de digitale.
Neem de buurvrouw. Die vertrouwt haar huisarts blind, maar sinds kort ook ChatGPT, waarvan ze denkt dat het een soort digitale wijkverpleegkundige is. “Hij weet alles,” fluistert ze, “maar hij heeft wel een beetje een Amerikaans accent.”
We hebben haar niet durven vertellen dat het ding geen idee heeft waar de kerk staat, laat staan hoe je de dijk afrijdt zonder tegen een tractor te botsen.
En dan heb je de dorpsappgroep. Vroeger werd daar alleen in gemeld dat er een kat kwijt was of dat iemand een pan soep over had. Nu verschijnen er berichten als:
“Kan AI zien wie mijn kliko heeft meegenomen?”
Alsof er ergens een supercomputer staat die zich bezighoudt met de vuilnisdag in Hengstdijk.
Toch heeft het iets charmants, die digitale dorpsbewoner. Hij probeert het. Hij zoekt, vraagt, klikt, swipet en downloadt zich een weg door het leven. Maar uiteindelijk blijft hij gewoon wie hij altijd was: iemand die op zaterdag naar de bakker gaat, op zondag naar de kerk of de voetbal, en op maandag moppert dat de wifi weer eens traag is.
Misschien is dat wel de toekomst van ons dorp: een plek waar traditie en technologie elkaar ontmoeten. Waar de ene helft van het dorp nog steeds denkt dat “de cloud” iets met regen te maken heeft, en de andere helft probeert uit te leggen dat AI geen bedreiging vormt, behalve misschien voor de columnist die bang is dat hij wordt vervangen.
Maar wees gerust.
Zolang AI niet weet wat een stoepkrijtactie bij de kerk is, zitten we hier nog wel even.
Wanneer je jong de natuur ontdekt, is dat van blijvende waarde. De band met hun omgeving is voor kinderen van cruciaal belang in hun ontwikkeling en het is bovendien nog leuk ook om op ontdekkingstocht te gaan naar alles wat leeft en groeit. Wij zien het in ieder geval als een voorrecht om te mogen opgroeien met zo’n mooi natuurgebied als de Putting in je buurt.
We weten wel dat ze er zijn, maar we zien ze eigenlijk niet zo vaak: de salamanders.
Ze hebben een dubbel leven, behoren tot de amfibieën, de soorten die zowel op land als in het water kunnen leven. We zien er eentje op het gazon. Waarschijnlijk op weg vanuit de schuilplaats waar hij zijn winterslaap heeft gehouden naar de vijver
waar hij zich zal voortplanten.
HSV De Vogel trapte gisteren het visseizoen 2026 af met hun eerste wedstrijd. Al vroeg in de ochtend stonden de vissers langs het water, goed ingepakt tegen de snijdende, koude wind die over de plas trok. Het was bepaald geen weer om lang stil te staan, maar de deelnemers lieten zich er niet door uit het veld slaan.
Tijdens ons bezoek bleef het nog rustig aan de waterkant: weinig beet, veel geduld. Toch was de eerste vis van het seizoen al binnengehaald — een bescheiden maar symbolische start van een nieuw visjaar.
De uitslag:
1.Vincent Hellemans met 4.610 gram
2. Pascal Warrens met 4.060 gram
3. Niels Dieleman met 2.360 gram
Klik hier voor het fotoalbum.
Namens hengstdijk.eu wensen we u fijne en zonnige Paasdagen.
Geniet van de dagen, van elkaar en van alles wat groeit en bloeit.
Maak een wandeling, deel een glimlach,
en voel hoe Hengstdijk weer tot leven komt — rustig, warm en vertrouwd.
Moge Pasen een tijd zijn van samenzijn,
van kleine gebaren die groot voelen,
en van dankbaarheid voor alles wat bloeit, hier op onze dijk.
GraauwRock presenteert ook dit jaar weer een sprankelende middageditie,
voor mensen met én zonder beperking.
Op 13 mei verandert het terrein van V.V. Graauw opnieuw in een plek vol muziek, plezier en ontmoeting.
De middag start om 16.30 uur.
Klik hier voor de flyer.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag:
Het was weer een gezellige en spannende kaarting met in totaal 31 kaarters, waarvan 8 spelers die voor het bieden kozen en 23 jokeraars
Uitslag jokeren:
1. Lucyenne
2. Rene
3. Godelief
Bij het bieden de volgende uitslag:
1. Johnny
2. Gunther
3. Edwin
De komende week zijn er weer de nodige activiteiten in het dorpscentrum:
Dinsdag: Op dinsdagmiddag bent u van harte welkom voor een gezellige koffiemiddag. Tussen 14.00 en 16.00 uur staan koffie en thee voor u klaar.
Donderdag: Koersbal. Locatie: Dorpscentrum De Schuur. Aanvang: 13:30 uur.
Zaterdag: Zaterdag maken we er weer een gezellige kaartmiddag van met Jokeren en Bieden in dorpscentrum De Schuur. Zaal open: 13:00 uur, Start kaarting: 14:00 uur
Inleg: €5,00 en 1 op 2 prijs.
De bar is ook open voor een hapje en een drankje. Kom gezellig langs.
We vroegen ons af waar de Paashaas eigenlijk vandaan komt, en doken daarom eens in de geschiedenis.
Het korte antwoord: de Paashaas komt uit oude Duitse en Engelse folklore. In die tradities stond de haas al eeuwenlang symbool voor vruchtbaarheid, nieuw leven en de lente. Later mengden christelijke gebruiken zich met deze verhalen, en zo ontstond de Paashaas zoals wij hem nu kennen.
In Duitsland werd in de 16e en 17e eeuw al gesproken over de Easter Hare, een haas die eieren verstopte voor kinderen. Hij fungeerde zelfs een beetje als een soort Paas‑Sinterklaas: hij keek of kinderen zich goed hadden gedragen en liet dan eieren achter.
Waarom eieren?
Tijdens de vastentijd mochten christenen vroeger geen eieren eten. Met Pasen werden de bewaarde eieren daarom feestelijk gegeten en versierd. In de Duitse folklore werd het uiteindelijk de haas die deze eieren bracht — en zo ontstond de combinatie die we nu allemaal kennen.
Toen Duitse immigranten hun tradities meenamen naar onder andere Engeland en de Verenigde Staten, werd de Paashaas steeds populairder. Hij kreeg een mandje, ging eieren verstoppen en groeide uit tot hét vrolijke symbool van Pasen.
Op 5 mei vieren we Bevrijdingsdag. Door het hele land worden die dag Vrijheidsmaaltijden georganiseerd, momenten waarop mensen samen aan tafel gaan om stil te staan bij vrijheid, en bij situaties waarin vrijheid niet vanzelfsprekend is.
Ook de gemeente Hulst doet hier aan mee.
De Vrijheidsmaaltijd is een bijzondere ontmoeting aan de eettafel. Gasten gaan met elkaar in gesprek over vrijheid en onvrijheid: thema’s waar we in het dagelijks leven vaak weinig bij stilstaan, maar die ons allemaal raken.
Aanmelden kan via de website van de gemeente via
deze link. Dit kan tot en met 20 april. (Bron: Gemeente Hulst)
De bloemschikkers waren aan het paasstuk toe. Van berken- en toverhazelaartakken werd een nest bebouwd. Een ei volgde door takken van de gele knotwilg te masseren en vervolgens te rangschikken. De traditionele buxus is vervangen door ilex of hebe waarbij meteen tips om deze als stekjes te vermeerderen meegegeven worden. De kleurige bloemen maken het geheel tot een echte paasdecoratie.
Klik hier voor enkele foto's.
In deze nieuwsbrief is
er natuurlijk aandacht voor Pasen:
Paaszondag is het stralende hoogtepunt van de Goede Week. Na de stilte, het verdriet en de intense momenten van de dagen ervoor, barst op deze dag de vreugde los. De Kerk viert dat Jezus is opgestaan uit de dood — hét centrale geloofsgeheim van het christendom.
Voor christenen draait Pasen om de wederopstanding van Jezus Christus op de derde dag na zijn kruisiging.
Catharinakerk: vrijdag 3 april 15.00 uur: kruisweg verzorgd door de werkgroep.
Klik hier voor de volledige versie.
In principe vergadert de dorpsraad de 2e donderdag van de maand, aanvang 8 uur. Inwoners kunnen altijd, op aanvraag, een vergadering bijwonen. In juli en augustus wordt geen vergadering gehouden.
De datums voor 2026:
- donderdag 9 april
- 13 mei Jaarvergadering: Deze datum wordt samen met dorpswethouder Gino Depauw gekozen.
- 14 mei
- 11 juni
- 10 september
- 8 oktober
- 12 november
- 10 december
De datums zijn ook te vinden op
de website van de dorpsraad.
Bij uitzondering werd om woensdag midden op de dag geoefend. Een uitslaande brand in de Kievitstraat werd gesuggereerd. Voorlopig de laatste in een serie op deze locatie. Dat het deze keer bij daglicht plaatsvond deed ons wel
meteen denken aan de eerste keer dat de brandweerlieden uitrukten op dezelfde plek nu precies 5 jaar geleden, toen was het geen oefening maar meteen wel heel serieus. Wij zijn de leden van het brandweerkorps dan ook dankbaar dat ze zich zo inzetten voor ons welzijn.
De brandweer oefening van afgelopen woensdag was 1 deel van meerdere oefeningen op deze dag. De kandidaat brandweerjongeren hadden in de ochtend hun examen gedaan in Vlissingen. De enige kandidaat van korps Vogelwaarde, Lucas Jansen, is daar geslaagd en is dus nu volledig brandweerman in het korps. na terugkeer in de kazerne gingen ze op pad met een kandidaat bevelvoerder en deden her en der diverse oefeningen onder zijn leiding. Al met al een zeer nuttig bestede oefendag.
In verband met de komende Paasdagen zijn enkele leden van de Senioren Hengstdijk naar Lamswaarde getogen om een leuk paasstuk te maken. In de SDO kantine waren ze meer dan welkom en werden dan ook verwend met appelflappen, cup cakes en koffie of thee. Het was een gezellige middag met als resultaat een kleurrijk paasstuk.
Al maanden steken her en der de groene uiteinden van de glasvezelkabels boven de grond in het dorp. Deze week is er opnieuw begonnen met de verdere aanleg van het netwerk. De aannemer werkt straat voor straat om de kabels aan te sluiten en de verbindingen gereed te maken voor gebruik. Daarmee komt de komst van snel en stabiel internet voor Hengstdijk weer een stap dichterbij. Als alles volgens planning verloopt, zullen de werkzaamheden de komende weken zichtbaar blijven in het dorp.
Sinds kort hangt er in de Schuur een puzzel aan de muur.
Een legpuzzel van 1000 stukjes, en tevens een puzzel om de 222 spreekwoorden en gezegden die zijn afgebeeld te vinden. Sommigen zien we meteen, anderen zijn minder bekend en staan meer verborgen.
Bij de puzzel is de oplossing wat betreft de spreekwoorden wel bijgeleverd,
het leggen van de 1000 stukjes is nog een uitdaging.
Waarom zeggen we ‘op Hengstdijk’?
In Hengstdijk wonen we op het dorp, niet in het dorp. Dat klinkt voor buitenstaanders vreemd, maar het heeft diepe wortels in onze streektaal. In het Zeeuws-Vlaams werd vroeger op gebruikt voor kleine kernen, buurtschappen en plekken in het landschap. Je woonde op een polder, op een dijk, en dus ook op Hengstdijk.
Hengstdijk lag bovendien op een natuurlijke verhoging, een oude dekzandrug. Daardoor voelde het letterlijk als een plek op het land, niet in een bebouwde kom. Toen de standaardtaal later overal “in” ging gebruiken, bleef ons eigen “op” gewoon bestaan.
En eerlijk: het klinkt ook gewoon als thuis. “Op Hengstdijk” is een klein stukje taal dat onze geschiedenis en identiteit bewaart.
Waar héél lang geleden de mensen rondreisden en een rondreizend bestaan leidden, is er op een gegeven moment voor gekozen om samen op een vaste plaats te gaan wonen. Zo werd er een dorp gevormd en die kom je dan over de hele wereld ook wel tegen. Ze lijken nog op elkaar ook. Naar gelang de bezigheid van de inwoners, de functie of de plaats waar ze ontstonden kregen we zo de vissersdorpen, de kruisdorpen, de hoofddorpen.
Hengstdijk is echt zo’n dorp, een kerkdorp. In 1900 waren er op Hengstdijk 630 inwoners, dat aantal is eigenlijk nog steeds zo ongeveer hetzelfde, het dorp is nooit uitgegroeid tot iets groters.
Mocht je tijdens je vakantie op zo’n dorp terechtkomen, stuur ons dan even een foto.
Het was aan de kindjes te zien dat de tijd net omgezet was, ze kwamen langzaam op gang. Toch werd de speelochtend op zondag weer druk bezocht door publiek van alle leeftijden. De organisatie was perfect verzorgd: de diversiteit aan speelgoed gigantisch en voor ouders en belangstellenden stond de koffie klaar. Een gezellig samenzijn waarbij de sociale contacten zeker onderhouden worden.
Tijdens onze ochtendwandeling door de Putting stonden we
gisterenmorgen ineens oog in oog met twee reeën. In de zachte ochtendnevel bleven ze even nieuwsgierig staan, alsof ze wilden checken wie daar zo vroeg al rondstruinde. Het was alweer een tijd geleden dat we ze tegenkwamen, en juist daardoor voelde deze ontmoeting extra bijzonder.
Altijd mooi om te zien hoe stil en sierlijk ze zich door het landschap bewegen, een klein cadeautje van de natuur. De foto is van een eerdere ontmoeting met een ree langs de Vogel.
Wie vanmorgen wakker werd van lawaai en een helikopter, zal wel gedacht hebben wat is er aan de hand. Net voor het binnenrijden van Hengstdijk is een auto op een boom gereden. Een ernstig eenzijdig ongeval.
Klik hier voor meer informatie op de website van HVZeeland.
Zaterdagmiddag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag:
De zaterdagkaarting was gelijk bij begin van het seizoen op "De Vogel" erg druk met 42 deelnemers. Het was een heerlijk weerzien met de mensen van de camping en de goede sfeer en volop lol zat er gelijk al in. Lag leve de lol dus.
Uitslag jokeren:
1 Ingrid
2 Anita
3.Christel
Bij het bieden de volgende uitslag:
1e Johan
2e Albert
3e Jos
Volgende kaarting is komende vrijdag om 19h30, ook voor bieden en jokeren.
Serviceverlening zou met de jaren beter moeten worden, maar soms lijkt het alsof we juist achteruit gaan. Afgelopen week vroegen we een verzekeringsmaatschappij om advies over een verzekering. Gewoon een simpele vraag.
Na lang wachten — want ook op een mailtje moet je tegenwoordig geduld hebben — kwam eindelijk het antwoord binnen:
“U heeft gevraagd wat de beste optie voor genoemde verzekering is.
Wij kunnen helaas niet aangeven wat de beste optie is, wij mogen onze klanten namelijk niet adviseren.”
En dan denk je: hoe dan? Een verzekeraar die niet mag adviseren over verzekeringen. Daar zakt je broek toch spontaan van af.
Online bestellen is heerlijk makkelijk. Je kiest iets uit, klikt op “bestellen”, en wacht geduldig tot de bel gaat. Maar steeds vaker blijft die bel stil.
In plaats daarvan krijg je een bericht: “We hebben u gemist. Uw pakket ligt bij het servicepunt.” Vreemd, want je zat gewoon thuis. Geen bel, geen bezorger, geen pakket. Alleen een digitale boodschap en een reis naar het afhaalpunt.
Het lijkt erop dat sommige bezorgers een zesde zintuig hebben: ze weten dat je thuis bent, maar rijden toch door. Misschien zijn ze bang voor honden. Of voor deurmatten. Wie zal het zeggen?
Hoe dan ook: het pakket ligt klaar. Niet bij jou, maar ergens verderop. En jij mag weer op pad.
Na de oliecrisis werd in1977 de zomertijd ingevoerd. Tijdens de eerste en tweede wereldoorlog was er al kennis gemaakt met de invoering van zomer en wintertijd.
In het laatste weekend van maart begint de zomertijd. Vannacht zetten we dus om 2.00 uur de klok een uur voorruit. Onze biologische klok heeft met deze aanpassing wel wat moeite. We hebben wel één zekerheid: het laatste weekend van oktober mag de klok weer worden teruggezet.
In het gemeenteblad komen we een melding tegen van een afgegeven vergunning aan de Kwikstraat.
Wie kent nog de Kwikstraat? In de jaren zeventig lag hier de sluiproute vanaf de
Tasdijk richting Kuitaart. Een straat op de rand van onze draaicirkel nu nog
nauwelijks in gebruik. Zo weinig zelfs dat aan bezoekers wordt geadviseerd hun
weg via de Hulsterweg te kiezen. Er staan slechts een paar huizen, wel met veel
ruimte.
In de krant van 29 oktober 1901 lezen we dat in Hengstdijk een rijkstelefoonkantoor is geopend. Het kantoor stond in verbinding met Hulst. De openingstijden waren door de weeks van 8.00 tot 13.00 uur en van 16.00 tot 18.30 uur. Op zon- en feestdagen was het kantoor geopend van 7.30 tot 8.30 uur en van 12.30 tot 13.30 uur. Omdat we niet precies wisten hoe zo’n rijkstelefoonkantoor werkte, hebben we dat uitgezocht.
Een rijkstelefoonkantoor was een door het Rijk (later de PTT) ingericht punt in dorpen of buurtschappen waar geen eigen telefooncentrale of particuliere aansluitingen waren. Het bood inwoners de mogelijkheid om:
- telefoongesprekken te laten voeren via een bediende
- telegrammen te verzenden of te ontvangen
- soms ook eenvoudige postdiensten te regelen
Het was daarmee een soort telefoonpost voor kleine kernen.
Hoe het werkte:
Wie wilde bellen, ging naar het rijkstelefoonkantoor. Dat bevond zich meestal in een postkantoor, gemeentehuis of in een winkel of café dat door de PTT was aangewezen. In het kantoor stond een handbediende telefooncentrale. Je gaf aan de telefoniste door met wie je contact wilde opnemen. Zij verbond de lijn handmatig, hield de gespreksduur bij en noteerde de kosten.
In sommige rijkstelefoonkantoren kon men ook gebeld worden. Er was dan een lokale bel of een oproepregister. Als iemand jou wilde bereiken, belde hij het rijkstelefoonkantoor. De beheerder stuurde dan een boodschap, liet iemand roepen of noteerde dat er een bericht voor je was.
Zo kreeg ook een klein dorp als Hengstdijk al vroeg toegang tot het landelijke telefoonnet.
De kluut is een opvallende en elegante verschijning in onze polder. Met zijn zwart‑witte verenkleed en karakteristiek opwaarts gebogen snavel is het een soort die je niet snel verwart met andere steltlopers. Kluuten broeden graag in ondiepe, open watergebieden met kale oevers, waar ze met hun fijne snavel door het water ‘maaien’ op zoek naar kleine waterdiertjes.
In sommige jaren zagen we de kluut regelmatig in de Putting, maar de laatste tijd laat hij zich daar minder vaak zien. Dat kan te maken hebben met wisselende waterstanden, verstoring of simpelweg natuurlijke schommelingen in het aantal broedparen. Juist daardoor voelt elke waarneming van een kluut als een bijzonder moment.
Traditioneel begint het campingseizoen met Pasen. Op en rondom Recreatiecentrum de Vogel zijn de voorbereidende werkzaamheden dan ook in volle gang.
Het terrein rondom de camping wordt nog een keer opgeschoond. We zien een laatste snoeibeurt, het snoeimateriaal wordt netjes gehakseld. Veel en lawaaierig werk, zo is het wel allemaal netjes aan de kant voordat de drukte begint.
We hopen dat bezoekers een mooie tijd hebben op het vakantiepark.
Opnieuw een blikvanger bij de Schuur tijdens het koffieuurtje. Een motor met een duurzaam verhaal: Piet, de eigenaar van voorheen Land’s End Motorcycles, was nog een keer met de motor gekomen, nu een Triumph uit 1968. Voor een klant heeft hij deze motor als een hoop oud roest in handen gekregen, helemaal gerestaureerd en opgeknapt. Toen de klant naar Portugal verhuisde kon de motor niet mee en kwam deze weer bij Piet terecht.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "De Goede Week, de week voor Pasen":
Als we dit lezen komen we alweer toe aan de Goede Week, de week voor Pasen. De week die begint met Palmzondag, de laatste week van de veertigdagentijd en de vastentijd. We zijn op weg naar Pasen.
De naam Goede Week klinkt misschien vreemd, omdat de gebeurtenissen die herdacht worden – het lijden en de dood van Jezus – allesbehalve vrolijk zijn. Toch wordt deze week in het christelijke geloof goed genoemd:
Catharinakerk: vrijdag 3 april 15.00 uur: kruisweg verzorgd door de werkgroep.
Klik hier voor de volledige versie.
De leegstaande huizen in de Kievitstraat doen nog even dienst als oefenterrein voor de brandweer. Realistisch wordt er geblust, toch wordt de overlast voor omwonenden zoveel mogelijk beperkt. Dinsdagavond was er wel een heel bijzondere oefening: ter voorbereiding op het examen van vier nieuwe brandweerlieden werd nog een keer extra getraind. Deze kandidaat brandweermannen én -vrouw komen overigens niet allemaal uit het eigen korps Vogelwaarde, maar ook uit IJzendijke, Terneuzen en Aardenburg. Veel succes met jullie examen, wij hopen op een positief resultaat, zodat we ons veilig kunnen voelen, mochten we jullie ooit nodig hebben.
In de rand rond de invliegopening lijkt hij met zijn snavel zijn naam te willen schrijven, zo van: -hier woon ik, dit is van mij-. De nestdrang bij onze mezen neemt gigantische vormen aan. Ze plukken hele dotten mos uit de grasmat en met een snavel meer dan vol van dit nestmateriaal proberen ze het nestkastje binnen te komen, soms te veel voor de kleine opening. Dit jaar hebben ze het ook goed begrepen, de koolmees heeft voor het kastje met een opening van 32 millimeter gekozen, de pimpelmees voor die van 28 millimeter, dat is in voorgaande jaren nog wel eens misgegaan. Het wachten is nu op de eitjes, maar zo te zien gaat dat niet lang meer duren.
Na de bloei van de sneeuwklokjes en narcissen is het nu tijd voor de tulpen. Waar de vroege voorjaarsbloemen voorzichtig aankondigen dat de winter voorbij is, nemen tulpen het stokje over met een uitbundigheid die je nergens anders ziet. In alle kleuren, vormen en maten duiken ze op, alsof de tuin zelf een diepe adem haalt en zegt: nu begint het echt.
Iedere generatie roept dat de taal achteruitgaat. Mijn opa ergerde zich aan “te gek”, mijn vader aan “doei”, en ik betrap mezelf op een lichte hartslagverhoging bij “hun hebben”.
Toch blijft de wereld gewoon draaien. Sterker nog: taal draait vrolijk mee. Ze groeit, krimpt, buigt, leent, jat en verzint.
We appen, swipen en binge‑watchen alsof het nooit anders geweest is. En eerlijk: niemand zegt nog “welkome” of “gelieve te willen wachten”, al klinkt het charmant.
Misschien is taalverloedering dus vooral een nostalgisch verlangen naar een tijd waarin alles overzichtelijk leek.
Of, realistischer: misschien verloedert de taal niet, misschien veroudert vooral de spreker.
Van Rob uit Amsterdam ontvingen we een reactie op het artikel over het misdienaarsbankje:
De plaats waarover dit bericht gaat is mij niet bekend. Maar het misdienaar zijn wel degelijk. Wat dat betreft is er veel veranderd. Ik was van mijn 9e tot mijn 12e misdienaar in de Thomas van Aquino parochie in Amsterdam-Zuid, in welke buurt mijn moeder, Angela van Buijten, woonde met haar gezin.
Misdienaar bankjes hadden we niet, we knielden op de treden van de altaren (één hoofdaltaar en vier zijaltaren). Voor de ‘gewone’ missen droegen we een zwarte toog en een witte superplie, bij een ‘gewoon’ feest een rode toog, bij een iets groter feest een roodfluwelen schoudermanteltje (zie foto) en bij een hoogfeest droegen we een dominicaans habijtje.
De trouw- en rouwmissen herinner ik me nog goed. Als de koster je had uitverkoren, kreeg je vrij van school om als misdienaar te dienen. Ik vond het altijd een hele eer. Eén keer heb ik meegemaakt dat er eerst een rouwmis en een half uur later een huwelijksmis was. De koster liep tussen de missen door de benen uit zijn gat om de rouwattributen zo snel mogelijk te vervangen voor vazen met bloemen en vrolijker kazuifels om het bruidspaar vrolijk tegemoet te kunnen treden. En als misdienaar kreeg je na afloop van de viering bij een korte receptie in de pastorie altijd een zakje bruidssuikers. Van al
die gebruiken is nu niets meer over. De Thomasparochie bestaat dit jaar 100 jaar. (Rob bedankt voor je reactie en de foto's.)
Hoe help jij jonge dieren in het broedseizoen?
Het voorjaar barst los en dat betekent dat overal in de natuur nieuw leven verschijnt. Jonge vogels, reekalfjes en andere dieren zijn in deze periode extra kwetsbaar. Ze hebben rust, ruimte en bescherming nodig om veilig groot te worden.
Maar weet jij eigenlijk hoe je daar als bezoeker van de natuur aan kunt bijdragen? Wat mag wel, wat juist niet, en waar moet je op letten?
Doe de quiz van Staatsbosbeheer en ontdek hoe goed jij voorbereid bent op het broedseizoen, en hoe jij de jonkies een handje helpt.
Klik hier voor de quiz.
Om de koude periode te overleven heeft deze koninginnenpage als pop de winter doorgebracht in een voor hem luxe hotel op de Tasdijk.
Afgelopen vrijdag is hij als eerste van een hele reeks ontwaakt uit zijn winterslaap. Terwijl de zon hoog aan de hemel stond hebben ze hem daar vrijgelaten en richting Hengstdijk gestuurd. Hij is hier nog niet gesignaleerd, waarschijnlijk hebben we niet goed opgelet.
Eddy bracht gisteren een bezoek aan de kaartenparty bij Irene en stuurde ons een kort verslag én enkele sfeervolle foto’s.
Zaterdag vond de eerste kaartenparty van het nieuwe jaar plaats, en het was meteen een gezellige drukte. Tussen de vele nieuwe hebbedingetjes viel vooral het werk van Ann op. Zij had de wintermaanden creatief benut en presenteerde allerlei leuke nieuwtjes: van glasstenen met opdruk tot witte beeldjes in diverse vormen en maten.
Wie iets moois heeft gezien of graag iets wil bestellen, kan uiteraard altijd bij Irene terecht.
Vrijdag werd er weer gekaart in het dorpscentrum. Eddy stuurde ons de uitslag:
Er waren in totaal 25 kaarters, 21 jokeraars en 4 personen kozen voor het bieden.
Uitslag jokeren:
1. Monique
2. Christel
3. Patricia
Uitslag bieden:
1. Jos
2. Alain
3. Jozef
De senioren van Hengstdijk brachten vrijdag een bezoek aan DMMI (Djan Maatwerk Meubels Interieur) aan de Zuiddijk. Tijdens de rondleiding gaf Djan een boeiende uitleg over zijn werk en de verschillende projecten waar hij momenteel mee bezig is.
Ook liet hij diverse machines zien en vertelde hij hoe deze worden gebruikt bij het maken van maatwerkmeubels.
Na afloop werden de bezoekers getrakteerd op koffie of thee met een heerlijk gebakje. Ter afsluiting stond er nog een verfrissend drankje klaar. Het was een leerzame en gezellige middag waar iedereen van heeft genoten. (Rosita bedankt)
Klik hier voor de website van DMMI.
Wie kent dit nog? Uit een tijd dat -misdienaar zijn- nog een serieuze functie was, dat je van school vrijaf kreeg om je werk in de kerk te doen tijdens een begrafenis of een huwelijksinzegening in de kerk. Een taak waar je ook op zondag en vaak op doordeweekse dagen vroeg voor uit bed moest. In de verhalen op deze site komen we verhalen van die misdienaars tegen. Degenen die hier met hun knietjes op zaten zijn de vijftig wel al een heel eind gepasseerd.
Met het mooie voorjaarsweer komt ook de natuur in en rond Hengstdijk weer volop tot leven. In de tuinen en langs de dijken zijn de vogels druk bezig met het zoeken van een geschikte plek om te broeden. Ook in de vijver is het een komen en gaan van kikkers die zich klaarmaken voor het nieuwe seizoen.
Deze week hebben we in de vijver het eerste kikkerdril gespot: een duidelijk teken dat de lente nu echt is begonnen. Het blijft altijd bijzonder om te zien hoe snel de natuur zich herstelt en opnieuw opbloeit.
Met een oude, langwerpige schaal en veel bloemen werd woensdag een klassieke driehoekschikking gemaakt. Veel prachtige bloemen, in groepen gestoken, op verschillende hoogten, niet te veel bladmateriaal, verder niks ingewikkelds. Door de keuze van kleur en de soort bloemen zijn het allemaal totaal verschillende bloemwerken geworden. Het resultaat maakte iedereen blij.
We kijken al uit naar het paasstuk dat we volgende keer gaan maken, dat zal beslist een takkenwerk worden.
In deze nieuwsbrief o.a. het artikel "Palmpasen":
Palmzondag (ook wel Palmpasen genoemd) is de zondag voor Pasen en de eerste dag van de Goede Week. Op Palmzondag gedenken en vieren christenen de blijde intocht van Jezus Christus in Jeruzalem vóór zijn veroordeling, terechtstelling en verrijzenis.
Catharinakerk: maandag 23 maart 19.00 uur: viering van woord en gebed verzorgd door de werkgroep.
Klik hier voor de volledige versie.
Het was gisteren prachtig weer om te gaan stemmen. Hengstdijk heeft binnen de gemeente Hulst traditioneel een van de hoogste opkomsten, en ook dit jaar was dat niet anders. Met een opkomst van 61,4% lagen we ruim 10 procentpunt hoger dan vier jaar geleden.
Omdat er in de gemeente slechts negen partijen meededen, verliep het tellen vlot. Rond 22.30 uur kwam de officiële uitslag binnen. De nieuwe voorzitster, Kiona Leeraert van Campenhout, maakte deze bekend aan de drie aanwezigen. (Eddy bedankt)
De uitslag luidt als volgt:
Algemeen Belang Groot Hulst: 89
CDA: 22
Groot Hontenisse Hulst: 48
PvdA - GROENLINKS: 32
VVD: 15
D66: 12
Belang van Nederland: 5
SP: 16
Bouwen van Onderop: 67
Hoe overleven we een noodsituatie? We bladeren nog eens door onze rubriek ‘Uit Grootmoeders Tijd’. Grootmoeder had het noodpakket sowieso al in huis. De keulse pot was gevuld met zuurkool of zoute boontjes, de weckflessen waren gevuld, aan water geen gebrek, de regenbak stond immers altijd vol. Een handzaag: gemakkelijk om een boompje om te leggen, zodat de kachel kon worden aangemaakt, een trapnaaimachine heeft geen stroom nodig. Groost, bloedworst en kaaikes altijd voorradig in de kelder.
Het idee dat we de keulse pot dit jaar niet vullen met viooltjes maar met witte kool is misschien nog zo gek niet.
Vandaag mag er weer gestemd worden voor de gemeenteraadsverkiezingen, en wij trokken al vroeg richting de Schuur om onze stem uit te brengen. Het was nog rustig op straat, maar binnen heerste al een gemoedelijke bedrijvigheid. De vrijwilligers zaten klaar achter de tafel, want voor hen begon de dag nóg eerder: het stembureau opende al om 7.30 uur.
Tussen het invullen van de formulieren en het controleren van de legitimatie door was er gelukkig even tijd om een foto te maken voor dit artikel. Mooi om te zien hoeveel mensen zich inzetten om dit proces soepel en eerlijk te laten verlopen — een klein maar belangrijk stukje lokale democratie in actie.
Nu het voorjaar voorzichtig zijn intrede doet, komen ook de bermen weer tot leven. Tussen het jonge groen duiken de eerste madeliefjes op, klein en bescheiden, maar toch altijd een vrolijk gezicht. Gisteren zagen we de eerste bloemetjes al openstaan, alsof ze ons wilden laten weten dat de winter nu echt voorbij is.
Op zichzelf zijn madeliefjes misschien niet bijzonder, in het gazon worden ze zelfs vaak als ongewenste gasten gezien, maar langs de weg hebben ze iets charmants. Ze zijn de voorbode van kleur, van langere dagen, van het seizoen dat alles opnieuw laat beginnen.
En misschien is dat wel precies hun kracht: dat iets zo kleins, zo alledaags, toch een glimlach kan brengen. Een simpel teken dat de natuur weer op gang komt, gewoon daar in de berm, zonder dat iemand er iets voor hoeft te doen.
Op 14 maart hadden we het artikel: Blauwe levenslijnen naar Oekraïne.
Na het sorteren begint de reis. Vrijwilligers vervoeren de flessen naar verzamelpunten, waar ze worden gebundeld met andere hulpgoederen. Vervolgens gaan ze de grens over, richting gebieden waar gas en elektriciteit allang geen vanzelfsprekendheid meer zijn.
Elke fles die Ed aanraakt, legt uiteindelijk honderden kilometers af — door Polen, langs controleposten, door kapotgeschoten dorpen — tot ze terechtkomen bij mensen die ze harder nodig hebben dan wij ons kunnen voorstellen.
De foto die deze week binnenkwam, laat dat treffend zien: een soldaat van de 56e Mariupol Brigade, hurkend tussen kale takken, omringd door de flessen die ooit in een Zeeuws schuurtje lagen. Voor de soldaten zijn het geen oude gasflessen, maar levenslijnen — warmte in een loopgraaf, een warme maaltijd, een moment van menselijkheid in een onmenselijke omgeving
Je denkt even snel iets te regelen. Even bellen. Optimist.
Nog voor je adem kunt halen, sist een robotstem: “Welkom! Toets 1 voor problemen die u niet wist dat u
ze had.”
Je drukt 1. Natuurlijk druk je 1.
Dan begint het. Het wachtmuziekje. Een soort muzikaal waterboarden.
Een panfluitversie van een lied dat je ooit leuk vond, maar nu nooit meer zonder trillend ooglid zult kunnen horen.
“Al onze medewerkers zijn in gesprek.”
Met wie? Met elkaar? Met God? Met de lunch?
Na twaalf minuten denk je dat je bijna aan de beurt bent —
maar dan komt die stem weer: “Uw wachttijd bedraagt… meer dan 20 minuten.”
Meer dan 20. Dat is geen tijdsaanduiding, dat is een dreigement.
En toch blijf je hangen. Want ergens, heel diep vanbinnen,
geloof je nog steeds dat je ooit een mens aan de lijn krijgt.
Vorige maand meldden we dat er plannen waren voor een vintage kledingmarkt op zondag 12 april, mits er voldoende belangstelling zou zijn. Inmiddels is duidelijk dat die interesse er ruimschoots is. Genoeg deelnemers hebben zich aangemeld, waardoor de markt definitief kan plaatsvinden. Een prachtig initiatief dat weer wat leven in de brouwerij brengt.
De kledingmarkt wordt gehouden in dorpscentrum De Schuur en is geopend van 11.00 tot 16.00 uur. Een mooie gelegenheid om unieke kledingstukken te scoren of gewoon gezellig rond te snuffelen.
Klik hier voor de flyer.
Morgen is het zover dan kan er gestemd worden. Een van onze bezoekers deelt zijn gedachten over de komende stemdag en nodigt iedereen uit om mee te beleven wat er woensdag gebeurt:
Voor velen onder ons een gewone dag net als alle andere woensdagen maar niet voor iedereen!
Voor mij een dag vol spanning hoe deze dag verloopt, ben al dagen bezig met alles opzoeken zoals de uitslag van Hengstdijk 4 jaar geleden.
Al helemaal gereed om woensdag te gaan stemmen, mijn stem staat vast in ieder geval.
Maar velen zullen het nog niet weten, 1 wijze les kan ik jullie geven in ieder geval, stem lokaal want daar heb je wat aan, daar kan je de komende 4 jaar die personen persoonlijk op aan spreken!
Alle landelijke partijen daar denk ik het mijne van, gelukkig hebben we die niet zo veel hier!
Wat, naast het stemmen zelf, ook leuk is om naar het tellen van de stemmen te komen kijken. Spannend om te zien hoe de stemmen zich verhouden tegenover 4 jaar terug.
Is voor de lijsten ook een soort van diploma als ze het net zo goed, beter of slechter doen natuurlijk.
Ik ben er woensdagavond om te kijken en luisteren, jullie ook?
We waren toch al van plan naar de stembus te gaan, dit democratisch recht willen we beslist niet loslaten. Nu vallen de folders binnen, allemaal in het belang van Hengstdijk. De speerpunten vliegen ons om de oren. Dringend worden we geïnformeerd om toch vooral op míj te stemmen.
De brievenbus herinnert ons er nu wel dagelijks aan dat de verkiezingen eraan komen.
We wonen op een prachtig dorp, maar als al die beloften waar gemaakt gaan worden wordt het nog véél mooier.
Over een paar weken vieren we Pasen, maar in de Kievitstraat is de lente al volop begonnen. De bekende kabouters, die het hele jaar door voor een glimlach zorgen bij voorbijgangers, hebben hun tuin omgetoverd tot een kleurrijk paastafereel.
Tussen de tulpen, kuikentjes en vrolijk beschilderde eieren zitten de kabouters er al helemaal klaar voor. De versieringen hangen speels aan het hekwerk, terwijl op het gras een bont gezelschap van paashazen en paasfiguren staat opgesteld. Het geheel vormt een charmant en vrolijk hoekje dat de straat meteen een feestelijk tintje geeft.
Na de voorbereidende werkzaamheden van de afgelopen weken, werd gisteren met een enthousiaste groep vrijwilligers de laatste hand gelegd aan de afronding. De pomp kreeg een frisse verflaag en rondom de Beatrixboom werd stevig gesnoeid.
Ook op de kruising Hengstdijksestraat–Plevierstraat werd hard gewerkt om de omgeving weer netjes en verzorgd te maken. Dankzij de inzet van alle vrijwilligers ziet het er weer prachtig uit.
Klik hier voor het fotoalbum.
Op zaterdag 18 april organiseren we opnieuw een gezellige Bierproeverij 4 Duchenne in De Schuur in Hengstdijk. Tussen 15.00 en 23.00 uur kun je genieten van vijf heerlijke speciaalbiertjes met bijpassende hapjes.
Door mee te doen steun je niet alleen een goed doel, maar ook team Blubberen 4 Brett in hun inzet voor Duchenne Heroes.
Inschrijven kan t/m 11 april bij Patricia (06‑13690803).
Kosten: €30,- p.p.
Kom proeven, genieten en bijdragen aan een mooi doel.
Van Rosita ontvingen we een foto van een opvallende cirkel op het wegdek bij de Oude Havendijk. We zijn nagegaan waar zulke markeringen doorgaans voor worden gebruikt. Het blijkt te gaan om een meetpunt: een vast referentiepunt dat wordt gebruikt bij landmetingen.
Dergelijke meetpunten komen voor bij werkzaamheden aan wegen, het in kaart brengen van ondergrondse infrastructuur zoals riolering, gas- en waterleidingen, of bij andere vormen van geodata‑verzameling. Ook het Nederlandse leger maakte vroeger gebruik van vergelijkbare markeringen voor artilleriemetingen.
De combinatie van een grote witte binnenring en grote zwarte buitenring zorgt ervoor dat het punt goed zichtbaar is, zelfs vanuit de lucht, zodat het nauwkeurig kan worden teruggevonden bij herhaalde metingen.