foto

Uniek sportgebeuren te Hengstdijk.

Eerste optreden van de volledige Tour-de-France-ploeg in Nederland.

Wat deed onze ploeg in de Tour?

Toen op donderdag 7 Juli 130 renners in Le Havre van start gingen voor het grote avontuur van de Tour de France, werden we allen weer bevangen door die typische Tourkoorts. Avond aan avond hebben we met roodgloeiende oren van spanning de verrichtingen van de renners via de radio gevolgd. We schakelden over van Hilversum naar Brussel en van Brussel op Hilversum om toch maar niets te missen van dit wielerspektakel. De volgende dag werden de kranten nog eens uitgepluisd, voerden we opgewonden debatten en bespraken de kansen van onze favorieten. Ongetwijfeld zullen velen van ons in stilte de wens geuit hebben om eens getuige te mogen zijn van een dergelijk wielerevenement. Op een enkele uitverkorene na is het bij deze wens gebleven. En wij, als Zeeuws Vlamingen toch al zo bescheiden bedeeld op sportgebied, kwamen zeker niet op de gedachte dat de Nederlandse renners uit de Tour zich eens in "ons eigen landje" zouden komen presenteren. We kenden immers de gewone gang van zaken. Daags na de aankomst in het Parc des Princes huldiging van de Nederlandse ploeg te Amsterdam. Daarna van de ene plaats naar de andere, maar welke plaats in Zeeuws Vlaanderen zou het aan­durven om iets dergelijks te organiseren? Neen, we durfden er niet aan denken. Tot er plotseling geruchten gingen... Eerst werd het gefluisterd, wie durfde het geloven? Hengstdijk, het dorpje van de durvers zou het gaan presteren. De vage geruchten werden duidelijke taal en nu, daags voor het grote gebeuren, is heel Zeeuws- Vlaan­deren in rep en roer. Hengstdijk heeft het gepresteerd en hoe! Onze renners gaan niet eerst naar Amsterdam om zich daar aan een verwend publiek te vertonen. De stunt is formidabel! Eerst Hengstdijk, dan pas Amsterdam ! We stellen ons zo voor, dat het publiek van boven de Moerdijk zich verbaasd de ogen zal wrijven. Waar ligt Hengstdijk? Misschien:Waar ligt Zeeuws­Vlaanderen? Welnu, Zeeuws Vlaanderen is een stukje van Nederland en Hengstdijk is een dorpje van goed vijfhonderd zielen, maar een dorpje met durvers. Een dorpje met een fantasierijk wielercomité, dat dankzij dit initiatief de aandacht van heel Ne­derland op zich vestigt. Een wielercomité, dat onze grote achting en dank verdient. En zo staan we dan morgen voor de grote gebeurtenis. Ploegleider Kees PeIlenaars zal daar zijn met lauweren getooide renners aan een dankbaar publiek voorstellen. Dr. van Dijk, de voorzitter van de K.N.W.U., zal de ploeg huldigen en bepaalde uitzonderlijke prestaties, die door de renners zijn verricht, memoreren. Want er valt heus wel wat te memoreren.
foto
Wouter Wagtmans

Op dit moment, dat we dit schreven, zijn de ruim 1400 kilometers nog niet geheel onder de wieltjes door. We waren nog in de Pyreneeën, maar ook tot hiertoe kwamen de Nederlanders tot prima prestaties. Het begon al de eerste dag. Na de korte rit, Le Havre-Dieppe, waarin Wagtmans zich vierde klasseerde, was er dezelfde dag nog de glorieuze overwinning in de ploegen tijdrit op de onoverwinnelijk geachte Franse nationalen. De tweede rit naar Roubaix bracht nog meer triomf. Wagtmans greep met zijn twee¬de plaats in het dagklassement meteen de gele en de groene trui tegelijk. Jammer dat Jan Nolten in deze etappe een misstap deed, waardoor hij onnodig achterop geraakte. Ook in de derde etappe, die door Louison himself werd gewonnen, gaf Wagtmans geen krimp. Een vierde plaats voor onze kort¬ gekuifde Brabander, die zijn rentegevende gele en groene trui in deze zware etappe met veel élan verdedigde. In de vierde rit naar Metx deden onze landgenoten het wat kalmer aan. De kostbare gele trui ging verloren aan Roland, maar Wout tooide zich nu in het groen. Twee truien was ook wel wat veel van het goede.
Ook in de volgende etappe naar Colmar verdedigde Wagtmans met succes de groene trui. Intussen hadden onze debutanten nog niet veel van zich doen horen. In de zesde rit echter, van Colmar naar Zürich, was het Wies van Dongen, die mee-was in het eerste gelid. Jammer dat hij kort voor het eindpunt moest lossen, maar zijn achtste plaats was lang niet gek. Wout bleef in het groen. De volgende dag werd een gloriedag voor d de Nederlandse Tourploeg. Debutant Jos Hinsen werd etappe-overwinnaar in Thonon les Bains en in de kopgroep bevond zich ook Wim van Est, die zich, dankzij de voorsprong op het peloton van ruim 17 minuten, meteen in de gele trui werkte. Hinsen, de Belgische Nederlander uit Rijckevorsel, bezorgde Nederland de eerste etappe-zege. Met Wim in het geel, Wout in het groen en met een volledige ploeg (slechts vier ploegen gingen voltallig de bergen in) begon de volgende dag de zware klimpartij. In de achtste d etappe van Thonon naar Briançon met de geduchte Galibier toonde Nolten zijn capaciteiten. Drie uur lang handhaafde hij zich naast een Gaul, die in deze rit het gehele veld teisterde. Uiteindelijk moest ook Nolten wijken, maar met een eervolle twaalfde plaats en een zestiende van Wagtmans, die dapper meeklom, bleef de Nederlandse ploeg in de running.
Van Est verloor in deze rit, zoals verwacht, de leiderstrui, maar Wagtmans behield de. groene. Intussen bleven onze jongens ook tegenslagen niet bespaard. Gerrit Voorting, zoals ieder Jaar een beste troef, kwam ongelukkig te vallen en moest de strijd staken. Met een dijbeenbreuk werd hij in het ziekenhuis van AlbertbilIe opgenomen. In de negende etappe kreeg onze ploeg rake klappen. Monaco, waar twee jaar achtereen een Nederlander als eerste over de eindstreep ging, werd nu een slachtplaats. foto
  Voor Adri Voorting, Wies van Dongen en Piet Haan betekende deze rit het eind van de strijd, onze andere landgenoten werden teruggeworpen. De tiende rit naar Marseille bracht weer moed in de vaderlandse supportersschaar. Met Wagtmans op de 5e, Van Est op de 8e, en De Groot op de 16e plaats kwam Nederland terug. Wagtmans veroverde opnieuw het groene tricot. In de elfde etappe met de steile Ventoux sloeg onze ploeg een prima figuur. Een zesde plaats voor Wagtmans en een negende voor Nolten. Wout in het groen met als naaste concurrent Wim van Est. Met een vierde plaats van Wim van Est, een dertiende voor Hinsen en een achttiende voor Nolten was onze ploeg ook in de twaalfde etappe in de voorste gelederen. In de dertiende rit naar Albi kwam Daan de Groot in het wereldnieuws. Deze talentvolle debutant handhaafde zich gedurende meer dan vier uur in een solorit. De andere Nederlandse renners remden in een voortreffelijke ploeggeest het peloton af. Toen De Groot als triomfantelijk winnaar passeerde, lag de rest van het veld op meer dan twintig minuten. Een voortreffelijke prestatie, die hem bovendien de prijs voor de meest strijdlustige renner opleverde. Met een eerste plaats in het ploegenklassement werd de dertiende etappe een volledige Ne¬derlandse triomf. In de veertiende etappe spitste de strijd om de groene trui zich toe. Wagtmans werd gepasseerd door de. Sluwe Belg Ockers, maar Van Est kon zich nog handhaven. Jan Nolten behoorde in deze rit tot de uitblin¬kers en finishte in de kopgroep. De volgende dag ontging de onfortuinlijke Limburger de zege op het nippertje. Nolten verdiende te winnen. Hij had bergen werk verzet, maar op het circuit van Ax Les Thermes gooide een defecte derailleur roet in het eten. Jan Nolten moest zich met de tweede plaats tevreden stellen, maar de suikerprijs was voor hem. Ockers ontnam in deze rit Van Est de groene trui. In Toulouse werd de strijd in de massasprint betwist. Van Est, toch geen geboren sprinter, klasseerde zich vijfde en bleef zodoende in de buurt van de groene trui. Intussen werd de man uit St. Willibrord geplaagd door maagkrampen, waardoor vooral de eerste Pyreneeënrit voor hem een marteling werd. Overigens hadden al onze jongens het in de bergen moeilijk, met uitzondering dan van Nolten. Maar na de Pyreneeën wachten nog vier etappes, waarin de Nederlandse ploeg zich heus nog wel eens zal laten zien. Wanneer we dit lezen, is de Tour bijna gereden en is waarschijnlijk onze voorspelling omtrent de laatste ritten waarheid geworden. De dappere ploeg van Pellenaars heeft tijdens de Tour 1955 weer in het middelpunt van de belangstelling gestaan. Als kerels hebben zij zich door de moeilijkheden heen geslagen, hebben zij slag geleverd in de voorste gelderen. In een prima ploeg geest hebben zij voor elkaar de nodige offers gebracht. Al stelden dan onze debutanten Van Dongen en Haan, alsmede Adri Voorting enigszins teleur, van de andere kant hebben we aan twee andere debutanten veel plezier beleefd.

De Groot en Hinsen zorgden ieder voor etappe overwinning en vooral De Groot is, op een moeilijke start na, steeds in prima conditie geweest. Vandaag is dan de Tour uit. Maar voor ons begint hij eigenlijk pas. Want morgen toch zullen drommen sportliefhebbers zich te Hengstdijk verdringen om een glimp van onze Tourploeg op te vangen. Niet alleen uit Zeeuws-Vlaanderen zullen zij komen, maar ook uit de Brabantse wielerhoek en waar vandaan eigenlijk niet? Hengstdijk zal uitpuilen en zo moet het ook zijn. Wij krijgen de kans om onze favorieten van dichtbij te zien en aan te moedigen en we zullen onze kans grijpen. Een hartelijke gelukwens voor de organisatoren, die ons deze kans geboden hebben. Laat Amsterdam nu maar wachten, wij gaan morgen naar Hengstdijk!