De teloorgang van de Pauluspolder

Ook het laatste winkeltje gaat nu dicht

Krantenartikel dinsdag 30 december 1986

De Pauluspolder is altijd een gebied geweest waar de inwoners goed hun brood konden verdienen. Een polder die ook bekend stond om zijn hoge grondwaterstand, liggende tussen de grote Stoppeldijk-, de Hoof- en Molen- en Westvogelpolder. Op de kaart van 1866 wordt hij doorkruist door een groot aantal voetpaden en blijken er veel gezinnen te wonen in diverse gehuchten. Nu, eind 1986, is het een schilderachtig gebied met nog enkele oorspronkelijke bewoners. De cafés zijn al jarenlang gesloten en 1 januari 19987 gaat het laatste winkeltje dicht. Marie Fruytier stopt ermee en dat betekent voor de autochtonen het definitief einde van datgene wat Pauluspolder nog iets van de allure van een dorpje gaf.
    
Pauluspolder – Precies zoals de boeren en boerinnen na het afleveren van hun graan en boter in Hulst huiswaarts keerden, volgen wij de route naar de Pauluspolder. Zij liepen enkele uurtjes, maar met de auto wordt dit traject in een kwartiertje afgelegd.
Omdat de winter baas probeert te worden over het landschap en omdat de bietencampagne nog maar net voorbij is, ligt de havendijk er tussen Rustwat en de Kraai modderig bij. De bochtige dijk slingert zich langs een half bevroren kolenveld en een schilderachtige drinkput waar omheen de knotwilgen gelaten staan. Een triest gezicht.

Zouden ze nog steeds hun kruinen laten hangen omdat niet ver daar vandaan in 1903 een drievoudige moord heeft plaatsgevonden? Die vreselijke misdaad, die gepleegd werd in de gemeente Hontenisse, hield maandenlang de bevolking bezig. Nog steeds vraagt men zich af waarom een dergelijke gruweldaad nooit echt werd opgelost. De daders ( en volgens ingewijden was dat de zoon Sam alleen ) braken zaterdag 8 mei in de woning van de hofstede van Frans Koole. Voordat men er met een behoorlijke som geld vandoor ging, werden de drie slachtoffers, Frans Koole, zijn vrouw en zijn schoondochter, op een beestachtige manier mishandeld met een mes en een ploegkouter ( een zwaar ijzeren soort voorschaar ). De politie zette een grootscheeps onderzoek in, maar heeft nooit kunnen bewijzen dat Sam de dader was. De slachtoffers konden niets verduidelijken, omdat de verwondingen van te ernstige aard waren ( onder ander hersenletsel). Zij stierven na een pijnlijke, hopeloze strijd. Sam zet bijna 5 maanden in voorarrest, het verstopte geld werd gevonden, maar het bewijs materiaal was ontoereikend. Sindsdien kreeg de hoeve de toepasselijke naam “Het Moordhof”.